Perú Remix. Sztuka wideo z Peru
pokaz: 13 maja, godz. 18.00
Program peruwiańskiej sztuki wideo przygotowany przez Alta Tecnología Andina w Limie.
Historia wideo i sztuki elektronicznej w Peru jest procesem rozwijającym się relatywnie od niedawna. Jego rozwój nie był związany z rozwojem technologii, nauki czy sztuki, jak miało to miejsce w latach ’60 w aspekcie międzynarodowym, kiedy to wideo zaistniało jako środek wyrazu artystycznego. W Peru, chociaż telewizja pojawiła się tam około 1959, a taśma wideo w 1963, pierwsze eksperymenty z wideo i nośnikami elektronicznymi przypadają na lata ‘70.
Współczesna peruwiańska twórczość wideo ostatnich lat oferuje nam raczej wolną i różnorodną kreację w przeciwieństwie do typowej kliszy “treści południowoamerykańskich”. Młodzi artyści już nie pragną powtarzać elementów początkowych, typowych lub o zawartości folklorystycznej, jak to miało miejsce dotychczas, lecz coraz bardziej starają się konstruować nowe formy twórczości, analizujące kontekst własnych środowisk. Można powiedzieć, że dzięki temu, iż informacja i percepcja tej informacji zglobalizowały się (TV, radio, internet, publikacje itp.), artyści peruwiańscy pracują w ramach współczesnej struktury kultury zachodniej, upodobniając się do swych kolegów w innych częściach świata, co nie oznacza, że realność lokalna nie jest przez nich dostrzegana. Ta realność również się zmienia, głównie w obszarach miejskich, gdzie, w przypadku Peru jak i w dużej części Ameryki Łacińskiej, żyje większość mieszkańców kraju.
Powrót
Program peruwiańskiej sztuki wideo przygotowany przez Alta Tecnología Andina w Limie.
Historia wideo i sztuki elektronicznej w Peru jest procesem rozwijającym się relatywnie od niedawna. Jego rozwój nie był związany z rozwojem technologii, nauki czy sztuki, jak miało to miejsce w latach ’60 w aspekcie międzynarodowym, kiedy to wideo zaistniało jako środek wyrazu artystycznego. W Peru, chociaż telewizja pojawiła się tam około 1959, a taśma wideo w 1963, pierwsze eksperymenty z wideo i nośnikami elektronicznymi przypadają na lata ‘70.
Współczesna peruwiańska twórczość wideo ostatnich lat oferuje nam raczej wolną i różnorodną kreację w przeciwieństwie do typowej kliszy “treści południowoamerykańskich”. Młodzi artyści już nie pragną powtarzać elementów początkowych, typowych lub o zawartości folklorystycznej, jak to miało miejsce dotychczas, lecz coraz bardziej starają się konstruować nowe formy twórczości, analizujące kontekst własnych środowisk. Można powiedzieć, że dzięki temu, iż informacja i percepcja tej informacji zglobalizowały się (TV, radio, internet, publikacje itp.), artyści peruwiańscy pracują w ramach współczesnej struktury kultury zachodniej, upodobniając się do swych kolegów w innych częściach świata, co nie oznacza, że realność lokalna nie jest przez nich dostrzegana. Ta realność również się zmienia, głównie w obszarach miejskich, gdzie, w przypadku Peru jak i w dużej części Ameryki Łacińskiej, żyje większość mieszkańców kraju.
Powrót
