Paweł Pierściński - Pomiędzy estetyką a dokumentem
Galeria Sztuki Współczesnej ESTA zaprasza na wystawę Pawła Pierścińskiego. Wystawa prezentować będzie takie cykle jak: „Portret Ziemi Kieleckiej”, „Struktury” czy „Krajobraz z przednim planem” . Paweł Pierściński jest mentorem Kieleckiej szkoły krajobrazu grupy a wręcz nurtu który działa od 1955 roku. Założeniem działań fotograficznych Pierscińskiego i grupy KSK była dokumentacja unikalnego kieleckiego krajobrazu w którym pejzaż najstarszych gór w Polsce (Góry Świętokrzyskie) miesza się z ingerencją człowieka. Wypracował normę estetycznego patrzenia i fotografowania pejzażu rolniczego jako struktury matematyczno-geometrycznej złożonej z niewielkich form poletek zawieszonych w przestrzeni krajobrazu tworzących charakterystyczną szachownicę, z wyraźnym rysunkiem miedz i urozmaiconymi strukturami upraw. Kluczowym tego przykładem jest słynna „Sinusoida”. Zdjęcie przedstawia niewielki kawałek uprawnej ziemi rozciągniętej pomiędzy dwoma wzgórzami. Całość tworzy kształt sinusoidy, która była szczególnie interesujący dla Pierścińskiego gdyż poszukiwał on geometrycznej zasady porządkującej krajobraz. Patrząc na zdjęcie nie sposób zachwycić się jej estetycznym wymiarem lecz to dopiero połowa drogi do pełnego uchwycenia istoty tego zdjęcia. Utrwalona jest w nim historia trudu człowieka wynikająca z konieczności uprawiania tego terenu. Strome zbocze pagórka uniemożliwiało zawrócenie ciągnącego pług konia, co przy normalnej orce jest niezbędne. Rolnik ten zmuszony był do pewnej inwencji technologicznej polegającej na skonstruowaniu specjalnego pługu z ostrzami z dwóch stron który nie musiał być zawracany. Na końcu bruzdy przeprzęgał konia na drugą stronę, przesuwał pług w bok i orał wiodąc konia z powrotem. Przykład ten uzasadnia tytuł wystawy „Pomiędzy estetyką a dokumentem” i pokazuje, że degradowany kiedyś temat krajobrazu może mieć wartość dokumentalną ukazująca człowieka nie przedstawianego w roli głównej tylko przez pokazanie efektów jego wysiłków w okiełznaniu natury.
Osobliwym cyklem w twórczości Pierścińskiego są etiudy fotograficzne zwane „Strukturami” w których artysta odszedł od głównego toru swoich zainteresowań pejzażem a zwrócił się w surrealistyczne fotomontaże. Głównym wątkiem tych fotografii to ciało kobiety czasami wpisane w obraz krajobrazu.
Powrót
