PAWEŁ JANCZARUK - POSZUKIWANIE ALABAMY
Wernisaż: 20 listopada, godz. 12.00
„Miasto jest dżunglą: chwil, spojrzeń, wydarzeń, których nie można powtórzyć” - pisał HAARNI.
Miasto jest jak labirynt. Pamięć i wspomnienia mogą przenosić nas z jednego miejsca do drugiego. Miejsca te pozostają w naszych wspomnieniach. Niektóre są nam bardzo drogie, inne mogą wywołać niemiłe uczucia. Żadne jednak nie pozostaje neutralne. Możemy zostać oderwani wspomnieniem od miejsca, w którym się znajdujemy. Trasa, którą przemierzamy każdego dnia daje nam poczucie bezpieczeństwa, ponieważ jest nam dobrze znana. Im bardziej znane staje się to miejsce, tym bardziej widoczne są związane z nim uczucia. Przemierzanie znajomych ulic odbywa się automatycznie, zmienia się jedynie widok wokół nas. Tylko jeśli coś ulegnie zmianie na tej trasie, znów zaczynamy dostrzegać coś, co nas otacza. Zmiany wywołują w nas uczucie niepewności i lęku. Zmiana w otoczeniu często napawa nas smutkiem. Codziennie pragniemy potwierdzenia widoku, które odpowiadają naszym
oczekiwaniom. Uczucia kształtują relacje pomiędzy miejscami nam znanymi a nami. Zdjęcia te ukazują zwykłe, codziennie mijane krajobrazy, które postrzegane są jako przypadkowe otoczenie, w którym wiedziemy swoje życie. Te zwykłe miejsca są interesujące, ponieważ to w nich rozgrywa się ogromna część naszego życia. O mieście można myśleć jak o miejscu składającym się z różnych przestrzeni. Miasto służy do tego żeby przemieszczać się z jednego miejsca do drugiego, pokazać się innym, czerpać wspomnienia i kontemplować otoczenie. Krajobrazy miejskie pełne są znaków. Niektóre z nich są oczywiste - reklamy, znaki drogowe. Inne mniej. Mogą wskazywać na minioną epokę, na historię miasta. Interpretujemy te znaki nawet wtedy gdy nie zwracamy na nie bacznej
uwagi. Poza wielką historią, miasto składa się również z małych historii, które zastępowane są wydarzeniami codziennymi. Miasto jest miejscem, które oglądamy, ale jako widzowie możemy sobie wyobrazić dźwięki ulicy, zapachy skwerów i dotyk wody w fontannie. Z wzniesienia cmentarza Pere-Lachaice w Paryżu Rastignac wykrzykiwał do miasta: Teraz się zmierzymy! Więc zmierzmy się z chwilą, wspomnieniem, dniem codziennym.
Powrót
„Miasto jest dżunglą: chwil, spojrzeń, wydarzeń, których nie można powtórzyć” - pisał HAARNI.
Miasto jest jak labirynt. Pamięć i wspomnienia mogą przenosić nas z jednego miejsca do drugiego. Miejsca te pozostają w naszych wspomnieniach. Niektóre są nam bardzo drogie, inne mogą wywołać niemiłe uczucia. Żadne jednak nie pozostaje neutralne. Możemy zostać oderwani wspomnieniem od miejsca, w którym się znajdujemy. Trasa, którą przemierzamy każdego dnia daje nam poczucie bezpieczeństwa, ponieważ jest nam dobrze znana. Im bardziej znane staje się to miejsce, tym bardziej widoczne są związane z nim uczucia. Przemierzanie znajomych ulic odbywa się automatycznie, zmienia się jedynie widok wokół nas. Tylko jeśli coś ulegnie zmianie na tej trasie, znów zaczynamy dostrzegać coś, co nas otacza. Zmiany wywołują w nas uczucie niepewności i lęku. Zmiana w otoczeniu często napawa nas smutkiem. Codziennie pragniemy potwierdzenia widoku, które odpowiadają naszym
oczekiwaniom. Uczucia kształtują relacje pomiędzy miejscami nam znanymi a nami. Zdjęcia te ukazują zwykłe, codziennie mijane krajobrazy, które postrzegane są jako przypadkowe otoczenie, w którym wiedziemy swoje życie. Te zwykłe miejsca są interesujące, ponieważ to w nich rozgrywa się ogromna część naszego życia. O mieście można myśleć jak o miejscu składającym się z różnych przestrzeni. Miasto służy do tego żeby przemieszczać się z jednego miejsca do drugiego, pokazać się innym, czerpać wspomnienia i kontemplować otoczenie. Krajobrazy miejskie pełne są znaków. Niektóre z nich są oczywiste - reklamy, znaki drogowe. Inne mniej. Mogą wskazywać na minioną epokę, na historię miasta. Interpretujemy te znaki nawet wtedy gdy nie zwracamy na nie bacznej
uwagi. Poza wielką historią, miasto składa się również z małych historii, które zastępowane są wydarzeniami codziennymi. Miasto jest miejscem, które oglądamy, ale jako widzowie możemy sobie wyobrazić dźwięki ulicy, zapachy skwerów i dotyk wody w fontannie. Z wzniesienia cmentarza Pere-Lachaice w Paryżu Rastignac wykrzykiwał do miasta: Teraz się zmierzymy! Więc zmierzmy się z chwilą, wspomnieniem, dniem codziennym.
Powrót
