Ola Wach - Świat wyciekający

Świat wyciekający jest zarówno tytułem prezentownej pracy jak i ogólnie nazwanym obszarem moich ostatnich poszukiwań. Pewnym kluczem do ich interpretacji jest wieloznaczne słowo fuir (fr.), jest to jednocześnie tytuł notatnika, który zapoczątkował pracę. Samo słowo znaczy dosłownie: wyciekać, jak też: uciekać, wymykać, unikać, ukazywać się z dala. Wszystkie te słowa zawierają istotną cechę świata, który opisuję, a właściwie tylko dotykam, bo w momencie nazwania czy innego rodzaju określenia ten znika.

„Widziane byty stworzone są najdalej wysuniętym szańcem, czy też obrzeżem świata niewidzialnego”
(Ralph Waldo Emerson, „Natura”)

Stworzenia z tego świata nie chcą być nazwane, świat realny jest dla nich pozorną granicą.

Skąd pochodzą?

Jest bowiem naukowe przekonanie o pierwotności myśli, która poprzedziła stworzenie, mówi się także o jej materialności i wolności.
A może to intuicja - substancja pierwsza, której początek jest właściwie nieokreślony, z niej formuje pojedyńcze kształty – myśli „świata wyciekającego”. Noszą one cechy różnych światów. Na wpół realne, jak i zwierzęce, roślinne czy ludzkie. Kształty te uciekają nazwaniu, dryfują na granicy światów, tylko dotykając materialnego.


Powrót