Muzeum jako świetlany przedmiot pożądania
wernisaż 5 grudnia 2006, godz. 18.00
Czy z muzeum można dyskutować? I owszem. Głos zabiorą najbardziej aktywni twórcy młodego pokolenia: Michał Budny, Hubert Czerepok, Oskar Dawicki, Elżbieta Jabłońska, Leszek Knaflewski, Jarosław Kozakiewicz, Kamil Kuskowski, Łukasz Ogórek & Tomasz Kaczkowski, Zbigniew Rogalski, Julita Wójcik, Zorka Wollny. Ekspozycja ta konfrontuje muzeum — jako złożony zespół praktyk archiwizacji, prezentacji, interpretacji artefaktów, a w przypadku muzeów sztuki również ostateczną instancję przyznawania statusu dzieła — z szeregiem artystycznych działań, rzucających wyzwanie rutynom i konwencjom. Wystawa w swojej pierwszej części prezentuje artystyczne interwencje w muzealne praktyki: krytykę procedur (Czerepok), przewrotną ingerencję w stałą ekspozycję (Jabłońska), ironiczną grę z dyskursem (Kuskowski) lub standardami udostępniania (Knaflewski), czy przestrogę przed uprzedmiotowieniem i dehumanizacją (Ogórek & Kaczkowski). Druga część zestawia fantazmatyczne wizje muzeum lub projekty (Budny & Rogalski, Wójcik, Kozakiewicz) z wizjami, której mają zostać zrealizowane w najbliższej przyszłości (Muzeum Kantora w Krakowie, Muzeum Sztuki w Manufakturze). Zarówno artystyczne interwencje w istniejące struktury jak i mniej lub bardziej realne wizje możliwych konstrukcji są pytaniem o kształt zarówno architektoniczny, jak i instytucjonalny „pożądanego” czy „wymarzonego” muzeum.
Powrót
Czy z muzeum można dyskutować? I owszem. Głos zabiorą najbardziej aktywni twórcy młodego pokolenia: Michał Budny, Hubert Czerepok, Oskar Dawicki, Elżbieta Jabłońska, Leszek Knaflewski, Jarosław Kozakiewicz, Kamil Kuskowski, Łukasz Ogórek & Tomasz Kaczkowski, Zbigniew Rogalski, Julita Wójcik, Zorka Wollny. Ekspozycja ta konfrontuje muzeum — jako złożony zespół praktyk archiwizacji, prezentacji, interpretacji artefaktów, a w przypadku muzeów sztuki również ostateczną instancję przyznawania statusu dzieła — z szeregiem artystycznych działań, rzucających wyzwanie rutynom i konwencjom. Wystawa w swojej pierwszej części prezentuje artystyczne interwencje w muzealne praktyki: krytykę procedur (Czerepok), przewrotną ingerencję w stałą ekspozycję (Jabłońska), ironiczną grę z dyskursem (Kuskowski) lub standardami udostępniania (Knaflewski), czy przestrogę przed uprzedmiotowieniem i dehumanizacją (Ogórek & Kaczkowski). Druga część zestawia fantazmatyczne wizje muzeum lub projekty (Budny & Rogalski, Wójcik, Kozakiewicz) z wizjami, której mają zostać zrealizowane w najbliższej przyszłości (Muzeum Kantora w Krakowie, Muzeum Sztuki w Manufakturze). Zarówno artystyczne interwencje w istniejące struktury jak i mniej lub bardziej realne wizje możliwych konstrukcji są pytaniem o kształt zarówno architektoniczny, jak i instytucjonalny „pożądanego” czy „wymarzonego” muzeum.
Powrót
