mŁódź—Identyfikacja

    
mŁódź— Identyfikacja

13 października  - 6 listopada 2005
otwarcie: 13 października 2005, godz. 18.00
  
_________________ 
 
Miejska Galeria Sztuki - Ośrodek Propagandy Sztuki
Park im. H. Sienkiewicza
90-011 Łódź
tel. (0-42) 674 10 59
www.miejskagaleria.lodz.pl
[email protected]

   
 
 
Uczestnicy: Artur Chrzanowski, Teodor Durski, Marta Frej, Artur Malewski, Magdalena Moskwa, Tomasz Musiał, Ania Orlikowska, Krzysztof Ostrowski, Marcin Nowak, Wawrzyniec Sawicki, Aleksandra Ska, Jacek Stępień, Radek Zielonka.

Wystawa mŁódź—Identyfikacja podejmuje próbę zidentyfikowania najmłodszego pokolenia artystów związanych z Łodzią. Są to niedawni absolwenci, bądź studenci ostatnich lat łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego. Wystawa prezentuje obraz działalności artystycznej tego środowiska utworzony z wybranych jego przejawów.
Wystawa mŁódź—Identyfikacja podejmuje kwestię tożsamości, jako istotną dla współczesnej kultury polskiej. Gwałtowna transformacja technologii konstruowania tożsamości jednostkowej, narodowej, społecznej i politycznej, kryzys tożsamości lokalnej i brak strategii uczestnictwa w tożsamości globalnej prowokuje pytanie o identyfikację. Pytanie to zostaje zadane młodym artystom, gdyż to ich wypowiedzi — jako podmiotów dopiero rozpoznających i tworzących swoje własne tożsamości — będą najbardziej symptomatyczne dla przemian w naszej kulturze. 
Projekty artystów stworzone w odpowiedzi na pytanie o identyfikację stały się podstawą wyboru prac prezentowanych na wystawie. Artyści przedstawili projekty układające się w szerokie spektrum działań czy interwencji oraz obejmujące najróżniejsze media, niemal wszystkie, jakimi posługuje się współczesna sztuka. 

Gra z tożsamością miejsca otwiera to spektrum. Ania Orlikowska (Fresco) wykorzystuje obrazową moc projekcji wideo, ukazującej powolne acz nieuchronne narastanie grzyba na świeżo wyremontowanej ścianie, by otworzyć przestrzeń na wizję głęboko wypartego zagrożenia. Teodor Durski (Galeria <-> Galeria) wprowadza do przestrzeni galerii za pomocą filmu wideo scenę zamykania sklepów w Galerii Łódzkiej — ten melancholijny obraz podnosi kwestię identyfikacji obu przestrzeni i instytucji. 
Krzysztof Ostrowski (bez tytułu) prezentuje powiększone rysunkowe przedstawienia postaci męskiej w dramatycznych sytuacjach. 
Obrazy Marty Frej (z cyklu Układanki) wpisują wizerunki scen z trybuny sportowej oraz pubu — czyli tego z czym Łódź jest powszechnie kojarzona — w kształty znaków ostrzegawczych. 
W tych projektach przestrzeń galerii zostaje utożsamiona ze sceną miejskiego życia. 
Jakby w odpowiedzi na zagrożenia, jakie to życie niesie Marcin Nowak (Bohater łódzki: Lodzman) stworzy fikcyjną postać łódzkiego bohatera — Lodzmana — przekształcając galerię nie tylko w pierwsze miejsce, w którym heros miasta się pojawi, ale również w kwaterę główną, z której będzie prowadził swoje dobroczynne działania. 
Jakub Stępień (Konfekcja łódzka — Hommage á Władysław Strzemiński), podejmując kwestie postindustrialnej tożsamości Łodzi oraz nawiązując do postaci Władysława Strzemińskiego, wystawia kolekcję swetrów z wzorami, odwołującymi się do kompozycji architektonicznych tego artysty. Problematyzacja tożsamości przestrzeni miejskiej staje się dziełem Artura Chrzanowskiego (Czyściciele), który dokonuje interwencji cyfrowej w fotograficzne przedstawienia przestrzeni miejskiej miasta tak, aby zachwiać pewnością identyfikacji zarówno reprezentacji jak i rzeczywistości, do której się odnosi. 
O tożsamość przedstawienia pyta Wawrzyniec Sawicki (Obrazy kanarkowe) W swojej instalacji, w której obraz zamiast być reprezentacją, staje się metonimią swojego odniesienia. Niepewność identyfikacji tego, co przedstawiane wprowadza również Radek Zielonka (Ocean) w rajskim obrazie konsumpcjonizmu.
Obrazy Magdaleny Moskwy (bez tytułu) koncentrują się na problemie identyfikacji portretowego wizerunku nie tyle z modelem, co psychicznym doświadczeniem, którego stają się ikoną. Inaczej problem jednostkowej identyfikacji podejmuje Tomasz Musiał w swoim projekcie (Strong Man & Strange Man), grając ironicznie z osobową tożsamością współczesnego znanego artysty łódzkiego, przez zestawienie jego postaci z postacią słynnego polskiego siłacza.
Fantasmagoryczny projekt Artura Malewskiego (Plener) wskazuje na możliwości zakłóceń tożsamości psychicznej wskutek zgubnego trybu życia, a tak naprawdę wskutek nadmiernej uległości wobec złowieszczej siły wyobraźni. Niejako na przeciwnym biegunie wobec tej groźby imaginacyjnej identyfikacji, znajduje się bio-polityczny projekt Aleksandry Skiej (Znaki szczególne), która przekształca technikę identyfikacji biologicznej w identyfikację semantyczną, udostępniając do publicznego obrotu swoje znamię po szczepieniu.

Spektrum działań przygotowanych przez artystów na wystawę mŁódź—Identyfikacja rozciąga się zatem od identyfikacji miejsca, jako formy jego oswojenia, przez próby swoistej identyfikacji miasta, do podważenia technologii psychicznej i biologicznej identyfikacji podmiotu. 
Wszystkie dzieła zostaną przygotowane przez artystów specjalnie na wystawę mŁódź—Identyfikacja.