Mirosław Maszlanko - Wiara

Niematerialne rzeźby Mirosława Maszlanki materializują się w naszych emocjach. Artysta niesie przesłanie. Dotyka rzeczy ważnych, ostatecznych. Buduje napięcia, uekspresyjnia delikatną tkankę, modeluje przekaz. Zagarnia galeryjną przestrzeń dla nas.
Od wielu lat Maszlanko tworzy swoje rzeźby z wosku i trzciny. Ażurowe obiekty wchodzą w ścisłe relacje z wnętrzem galerii, wzbudzają zachwyt i refleksje nad kruchością materialnego świata.

Idziemy; przez rozdartą zasłonę własnego ciała, przez złudzenie panowania, „niekończący się” czas, przez klęskę sukcesu i upokorzenie biedy, zwyczajność oswojoną i swoją bylejakość, idziemy nieufni. Szaleństwo Jonasza by prosić o ocalenie, heroizm Hioba by wytrwać w porzuceniu, siłą Abrahama by przebyć ciemności, to wiara pełna niedowiary. Uwierzyć to uznać Obecność, to przekroczyć nicość, rozpad ciała, „konieczność” nieistnienia. Uwierzyć to przejść przez wątpliwości niedoświadczania, przyjąć wszystko ze słyszenia, przekroczyć samotną, dojmującą wyjątkowość osoby i ocierając się o naturę lęku wcielić gdzieś między umysłem a ciałem Słowo.

tekst z wystawy Mirosław Maszlanko 2012


Powrót