Milena Romanowska - Transformacje

W moim malarstwie poszukuję relacji między kreacją wyprowadzoną z obserwacji natury (przede wszystkim krajobrazu), z zapisu tego co „widzialne” – z rzeczywistością materialnej, zamkniętej prostokątem blejtramu powierzchni obrazu. Próbuję doprowadzić do zderzenia elementów o charakterze figuratywnym, odwołujących się w jakiejś mierze do iluzji przedstawieniowej z chropawą, „nagą” strukturą płótna. W kompozycjach malarskich 
– dążę do podkreślenia dychotomii tego co, figuratywne i tego , co nieprzedstawiające. Posiłkując się odniesieniami do pejzażu miejskiego, architektonicznego, staram się go ograniczać, kadrować wewnątrz kompozycji obrazu. W ten sposób pragnę ukazać fragmentaryczność, niejednoznaczność tych "strzępów" realności. Chciałabym wywołać 
u widza wrażenie niedostępności, nieuchwytności fragmentów namalowanego pejzażu, ukazać wyczuwalną erozję jego tożsamości.


Powrót