Milczenie dźwięków

Czy istnieje cisza? Czy jesteśmy w stanie ją opisać ? Jakie są jej granice? Czy jest sprzecznością, paradoksem, utopią? Nie możemy jej usłyszeć, dotknąć ani zweryfikować, ponieważ jej nie ma. Wystawa będzie próbą zmierzenia się z paradoksem tego pojęcia. Cisza jest próbą zbliżenia się do czystej, pustej przestrzeni dźwiękowej lub emocjonalnej, zapowiedzią dźwięku i nieokreślonego zagrożenia, metodą komunikacji, pełnowartościową częścią zdania, doświadczeniem ciszy przestrzeni osobistej, samotności, wyobcowania, przymusem milczenia i w konsekwencji zgodą na lęk i zło. Nakaz milczenia i odebranie prawa głosu to narzędzia, które służą przemocy symbolicznej i strategii wykluczenia. Z drugiej zaś strony milczenie jest ideałem komunikacji międzyludzkiej, szczerości, autentycznej relacji z innymi.
Na wystawie zobaczymy prace odnoszące się do rozmaitych aspektów tego zagadnienia. Prace wprowadzające nas w stan specyficznej „hibernacji”, zawierające wątki melancholii i przemijania, zatopienia w przeszłości, prace związane z pojęciem pustki, niepokoju, stany przejścia dające impuls do przemiany.
 
Kurator - Agnieszka Chodysz-Foryś