Między ludźmi - Fotografia

Galeria Artinfo.pl

Warszawa, Fabryka Trzciny, ul. Otwocka 14
tel.022 818 94 68; 0500 13 12 13
email: [email protected]

 
MIĘDZY LUDŹMI

Fotografia

29 czerwca - 10 września 2007
 

Organizator: Węgierski Instytut Kultury w Warszawie przy współpracy Centrum Artystycznego Fabryka Trzciny i Artinfo.pl.

Każdy z czwórki prezentowanych tu młodych węgierskich fotografików obrał inną strategię twórczą, i w oparciu o nią buduje swój indywidualny świat. Każda z przedstawionych fotografii mówi o relacjach między ludźmi bądź o relacjach samego autora. Tym co ich różni jest, między innymi dystans jaki zdecydowali się zachować wobec obranego tematu czy uchwyconej w obiektywnie sytuacji.

Szabolcs Barakonyi w swym cyklu, podobnie zresztą jak i we wcześniejszych pracach, tworzy niby film, składający się z nieruchomych portretów. Zdjęcia pokazują, że to co najistotniejsze w życiu pozostaje na co dzień niewidoczne, niemal niezauważalne. Osoby uchwycone w swej codzienności są sami dla siebie bohaterami dużo ważniejszymi niż ludzie z dzienników i pierwszych stron gazet. 
W prezentowanym obecnie cyklu autor jest uczestnikiem zdarzeń, ale przede wszystkim ich nie pozbawionym szczypty ironii obserwatorem. Z drobnych szczegółów buduje pełen uroku, realistyczny obraz wiejskiego życia, jednak jaskrawe kolory i zastosowana kompozycja ukazują niemal bajkowo nie tak przecież wesołą codzienność miejsc, gdzie „nawet wrony zawracają”.

 

Gabriella Csoszó prezentuje podwójne portrety swoich bliskich. Rodzice artystki czy ona sama z bratem pokazani są z zamkniętymi oczami. I tak – bez pomocy „zwierciadeł duszy” – relacje panujące między nimi i towarzyszące im emocje można wyczytać jedynie z wyciszonych gestów i medytacyjnego wyrazu twarzy.
Szczególny wyraz twarzy ludzi z zamkniętymi oczami upodabnia ich do siebie i jednocześnie różni. To osobliwe ujęcie, zwyczajnych na pierwszy rzut oka portretów rodzinnych, skłania widza do refleksji, odsyła do pytań o świat wewnętrzny, samotność, zaufanie i wreszcie wzajemną zależność. 

 

Zoltán Molnár wykonując portrety siedmiogrodzkich Cyganów przyjął postawę fotografa gościa, obcego spoza wspólnoty. Jednak głęboka empatia towarzysząca ich spotkaniu sprawia, że stopniowo przestaje być intruzem i zaciera się bariera między fotografem a fotografowanym. 
Ze szlachetną prostotą, powściągliwymi środkami świadczy za portretowanymi i ich światem. Cechami charakterystycznymi dla Zoltána Molnára jest otwartość, a co za tym idzie takt i głęboki szacunek dla innych. I znajduje to pełne odbicie w jego zdjęciach.

Lilla Szász w swoich cyklach poświęconych kobietom – tym razem bezdomnym matkom – nieprzerwanie zastanawia się nad ich z góry określoną przyszłością, zdefiniowaną ich obecną sytuacją bytową. Autorka po raz kolejny obnaża społeczną obojętność i nie pozwala odwrócić oczu od problemu. Jej zdjęcia pokazują zawsze kawałek wspólnej historii, która rozegrała się zaledwie przed chwilą i trwa nieprzerwanie. Gotowe zdjęcia autorka pokazuje sfotografowanym osobom, prowokując do dalszych rozmów i opartej na dialogu wspólnej kreacji. Te fotografie nigdy nie mówią jedynie o ich bohaterkach, ale ogólniej, o relacjach panujących między ludźmi, o ich sile i jakości.

Prezentowane na wystawie zdjęcia pokazują całą gamę różnorodnych strategii twórczych – od autora podglądacza, ciekawskiego obserwatora, po pełnoprawnego uczestnika fotografowanej sytuacji. Subtelne paralele, a częściej zaś jaskrawe różnice, występujące między zaprezentowanymi twórcami, stwarzają nam szerokie pole interpretacji i ukazując pewne aspekty tego, jak jesteśmy, stajemy się uczestnikami/obrazem naszego wspólnego życia.

Gabriella Csizek
Kurator wystawy