Matylda Tracewska - Hide Park
wernisaż: 8 sierpnia, godz. 19.00
W swoim nowym cyklu Matylda Tracewska zaprasza widza w podroż po wyimaginowanym świecie, który wymyka się opisowi. Jest to miejsce poza czasem, poza współczesnością, w pewien sposób niedookreślone. Przestrzeń zbudowana za pomocą prac malarskich i mozaik emanuje jednak potężną siłą, która prowokuje nas do udziału w intrygującej grze w ukryte. Efekt ten wzmacniają prezentowane też na tej wystawie "obiekty plastyczne". Autorka przywołuje ceremoniały dziecięcej zabawy w chowanego: ucieczka, ukrywanie, podpatrywanie, wyszukiwanie; jednak zarówno sceneria opustoszałego o zmroku parku, jak i niepokojące postacie (zjawy czy cienie?) sugerują, że nie mamy do czynienia z beztroskim rajem dzieciństwa.
Niewątpliwie "Hide Park" jest konsekwentnym rozwinięciem artystycznego credo Matyldy Tracewskiej wyrażonym już w dyplomowym cyklu "Et In Arcadia Ego" (2005). Traktuje ona malarstwo jako rodzaj enklawy, miejsca będącego obietnicą spokoju, harmonii, wolności. Uprawianie malarstwa jako droga do szczęścia to może trochę ryzykowna (i niemodna) deklaracja, ale możemy wierzyć w jej autentyczność.
Powrót
W swoim nowym cyklu Matylda Tracewska zaprasza widza w podroż po wyimaginowanym świecie, który wymyka się opisowi. Jest to miejsce poza czasem, poza współczesnością, w pewien sposób niedookreślone. Przestrzeń zbudowana za pomocą prac malarskich i mozaik emanuje jednak potężną siłą, która prowokuje nas do udziału w intrygującej grze w ukryte. Efekt ten wzmacniają prezentowane też na tej wystawie "obiekty plastyczne". Autorka przywołuje ceremoniały dziecięcej zabawy w chowanego: ucieczka, ukrywanie, podpatrywanie, wyszukiwanie; jednak zarówno sceneria opustoszałego o zmroku parku, jak i niepokojące postacie (zjawy czy cienie?) sugerują, że nie mamy do czynienia z beztroskim rajem dzieciństwa.
Niewątpliwie "Hide Park" jest konsekwentnym rozwinięciem artystycznego credo Matyldy Tracewskiej wyrażonym już w dyplomowym cyklu "Et In Arcadia Ego" (2005). Traktuje ona malarstwo jako rodzaj enklawy, miejsca będącego obietnicą spokoju, harmonii, wolności. Uprawianie malarstwa jako droga do szczęścia to może trochę ryzykowna (i niemodna) deklaracja, ale możemy wierzyć w jej autentyczność.
Powrót
