Marzenie i rzeczywistość. Gmach Muzeum Narodowego w Warszawie

Muzeum Narodowe w Warszawie przygotowało wystawę poświęconą historii planowania i budowy swojej siedziby - jednego z najbardziej rozpoznawalnych i charakterystycznych obiektów modernistycznej Warszawy. Autorzy ekspozycji zarysowują kwestię usytuowania gmachu w krajobrazie stolicy oraz ponownie otwierają dyskusję o konieczności jego rozbudowy, tym samym stawiają aktualne pytania o miejsce muzeów w przestrzeni miasta. Wystawa, poprzez prezentację rysunków konkursowych i zamówionych projektów, pokazuje obowiązujące w latach 20. i 30. trendy w architekturze gmachów publicznych, odpowiada też na pytanie, dlaczego spośród wielu koncepcji wygrał właśnie doskonale dziś znany projekt Tadeusza Tołwińskiego.
Narracja wystawy biegnie chronologicznie. Akt erekcyjny i akt oddania Muzeum narodowi polskiemu otwiera część poświęconą najciekawszym etapom budowy obecnej siedziby Muzeum. Co ciekawe, niemal od razu po jego oddaniu do użytku, zamierzano przystąpić do rozbudowy, plany te przerwał jednak wybuch II wojny światowej. Później wielokrotnie powracano do tych zamierzeń, co zaowocowało dobudowaniem do gmachu głównego tzw. ryzalitu w 1972 roku. Jednak ta inwestycja nie zaspokoiła potrzeb na miarę zadań MNW i przybywających zbiorów. Wystawa ma także na celu zwrócenie uwagi publiczności i decydentów na problemy, z którymi zmaga się największa narodowa instytucja kultury.