Marta Pogorzelec - W cieniu światła

Marta Pogorzelec na wystawie W cieniu światła zaprezentuje grafiki pochodzące z cyklu Sarkofagi oraz Enter the void. Prace zostały wykonane w technice druku cyfrowego i serigrafii.
Głównym powodem idei zorganizowania w Toruniu wystawy indywidualnej dzieł graficznych Marty Pogorzelec jest odkrycie przez nią eschatologicznego wątku dla sztuki współczesnej i nadanie mu niezwykle nowoczesnej i atrakcyjnej artystycznie wymowy i ekspresji w cyklu prac pt. Sarkofagi. Pracami z tego cyklu artystka niemal spektakularnie weszła do aktywnego kręgu nie tylko młodej, ale i generacyjnie zaawansowanej twórczości w grafice polskiej, generowanej głównie w środowisku akademickim, nie stroniącym od eksperymentu. Sarkofagi wyznaczają fundamentalną oś ideową wystawy Marty Pogorzelec w Wozowni, ale nie określają jej tematu i idei do końca. Młoda, ambitna artystka zwraca się właśnie w kierunku problematyki światła. Tworzy specjalnie na toruńską wystawę zestaw nowych prac graficznych i interdyscyplinarnych pod roboczym tytułem W stronę światła. Zdaniem kuratora Wiesława Smużnego wstępny tytuł wystawy „W cieniu światła” obejmuje plastyczno-artystyczną jakość twórczości z cyklu Sarkofagi, lokowanej po stronie ‘cienia’ oraz wychodzi ‘światłem’ naprzeciw oczekiwaniom nowej twórczości.
„Sarkofagi Marty Pogorzelec różnią się między sobą, to nie masowa produkcja, ale zindywidualizowane przestrzenie przeznaczone na to, co najcenniejsze – materialne ciało i symbole wewnętrznych doświadczeń, doznań, wspomnień. To opakowanie, które chroni i przechowuje pamięć. To jednocześnie, jak twierdzi sama autorka rodzaj podzwonnego, a może hołdu, złożonego wielkiemu twórcy abstrakcji geometrycznej – Kazimierzowi Malewiczowi i jego nieśmiertelnemu Czarnemu kwadratowi na białym tle. Sam Malewicz interpretował swój obraz jako przedstawienie odczucia symbolizowanego przez rzeczony kwadrat, oraz niczego poza tym odczuciem, którego wyrazem jest białe tło. (…) Interpretując prace Marty w tym kluczu, można stwierdzić, że udało jej pójść dalej niż Malewicz – dotknąć tego, co niewyrażalne, czyli odczuć właśnie – zamknąć je w geometrycznych, a jednak pozbawionych chłodu formach, które niewątpliwie skłaniają do refleksji i indywidualnych interpretacji.” (Marta Raczek, kurator i teoretyk sztuki)


Powrót