Marta Deskur - Opowieści zwięzłe

09 lutego - 01 marca 2007
Wystawa jest metafizyczna, ale nie dlatego, że sam temat śmierci jest metafizyczny, ani też nie dlatego, że prace same w sobie są metafizyczne – bo nie są. Prace są abstrakcyjne (obrazy), satyryczne i fantastyczne (lightboxy) i realistyczne (wideo).
Wystawa jest metafizyczna, ponieważ wzywa ducha Yves’a Kleina, który był królem przestrzeni, metafizyki i pustki, a wystawa odnosi się właśnie do tych pojęć. Jest na niej malarstwo – jako jedna z najszlachetniejszych form sztuki, są na niej lightboxy jako najpopularniejszy nośnik publicystyczny naszych czasów, jest na niej rysunek na ścianach i na podłodze jako ingerencja bezpośrednia w daną przestrzeń, jest na niej wideo jako symbol epoki multimedialnej i jest na niej „performens prywatny” jako znak, iż sztuka jest również zapisem bardzo intymnych przeżyć.
Obrazy-ligtboxy to ilustracje wizji dotyczących śmierci, dotyczących tego, co nadprzyrodzone, tego, gdzie materialne przechodzi w duchowe (kwiaty ceramiczne i zdjęcia nagrobne zmarłych) ...w odłamkach stłuczonego zwierciadła odżywa to, co niepowtarzalne. To, co uważaliśmy za zagrożone, uchodzi cało, to, co naszym zdaniem zniknęło, zmartwychwstaje... (J. Baudrillard).


   


Powrót