Marta Deskur - Nowe Jeruzalem

Chrześcijańska ikonografia posiada dwa źródła. Pierwszym jest wielowiekowa tradycja obrazowania boskiego panteonu w sztuce greckiej i rzymskiej, drugim Nowy Testament i teksty apokryficzne.  Deskur analizując te źródła szczególnie interesuje się tymi elementami, które zostały z niej wyparte jak fakt, iż zarówno Chrystus jak i apostołowie byli Żydami czy też, że faktyczna liczba wszystkich Apostołów to czternaście a nie dwanaście.

Artystka prowadzi przewrotną grę z chrześcijańską tradycją stawiając się w roli Chrystusa i powołując na apostołów mężczyzn ze swojego otoczenia działających w świecie sztuki. Deskur podobnie jak Alanis Morissette w filmie Kevina Smitha Dogma przebiera się za Boga i „wybiera” na św. Piotra - Marcina Maciejowskiego, św. Pawła - Piotra Lutyńskiego, św. Jana - Wilhelma Sasnala, św. Andrzeja - Andrzeja Szczepaniaka , św. Bartłomieja - Grzegorza Sztwiertnie, św. Jude Tadeusza - Sebastiana Cichockiego, św. Jakuba Młodszego - Krzysztofa Kaczmarka, św. Szymona Gorliwego - Wojtka Kule, św. Macieja - Xawerego Wolskiego vel xavimodo, św. Jakuba Starszego - Łukasza Skąpskiego, św. Filipa - Mikołaja Sodzańskiego, św. Mateusza Ewangelistę - Sławomira Shuty, św. Tomasza - Rafała Bujnowskiego i Judasza - Bartka Materkę.

 Wszyscy biorący udział w projekcie sfotografowani są w swoich codziennych ubraniach, z wpiętymi pejsami i współczesnymi odpowiednikami tradycyjnych atrybutów. Deskur zdecydowała się na duże wydruki komputerowe ( 100cm  x 200cm ) naklejone na przeźroczystą plexi tworząc tym samym efekt zbliżony do kościelnych witraży. Stojący w łuku niczym w kościelnej absydzie współcześni „ wysłannicy ”, bo to w dosłownym tłumaczeniu z greckiego pierwotnie oznaczało słowo apostoł, śmiało patrzą w obiektyw. Czternastu Apostołom towarzyszy remake obrazu Egona Schielego z 1912 roku pt. „Kardynał i zakonnica”, w którym udział wzięła sama artystka wraz z Andrzejem Starmachem oraz wizerunki Czterech Cnót Kardynalskich: Wstrzemięźliwości, Roztropności, Hartu i Sprawiedliwości. Do fotografii Cnót Kardynalskich zapozowały cztery zaprzyjaźnione z artystką kobiety związane ze światem sztuki. Podobnie jak Apostołowie taki i Cnoty widzimy w codziennych ubraniach z odpowiednimi dla każdej z nich charakterystycznymi atrybutami.

Ostatnim elementem wystawy jest praca video zatytułowana „Pocałunek Judasza”. Deskur wykorzystała dwuznaczność słowa „judasz”, które w języku polskim oznacza zarówno tzw. wizjer umożliwiający sprawdzenie/podglądniecie kto stoi po drugiej stronie drzwi jak i imię jednego z biblijnych Apostołów. Projekcja odbywa się w trzech kołach rzuconych na czarną ścianę. Widzowie staja się świadkami sensualno-ironicznej opowieści o parze nastolatków, ich pierwszych kłótniach i pocałunku.

 Wystawa Marty Deskur Nowe Jeruzalem jest obrazem ziemskiej fazy artystycznego królestwa. Jest to pół żartem pół serio opowiadana historia o bohaterach i bohaterkach polskiego świata artystycznego, jego atmosferze i lokalnym kolorycie.