Marlena Majchrzak - Zanurzenie
wernisaż: 21 marca 2007, godz. 18.00
W malarstwie Marleny Majchrzak najzwyklejsza sytuacja podpatrzona w rzeczywistości, nabiera wyjątkowości i szczególnego znaczenia, przeistacza się w chwilę mistycznego skupienia. Dzieje się to nie tylko za sprawą wyrafinowanej gry barw, form i światłocienia, lecz również, a może przede wszystkim, poprzez specyficzny sposób kadrowania i przedstawienia przestrzeni.
Kadr malarski nie stanowi jedynie wycinka rzeczywistości, lecz staje się odzwierciedleniem „kompozycji” samego życia. Przestrzeń z kolei, we wcześniejszych obrazach będąca jeszcze odniesieniem do konkretnego wnętrza domu, pokoju, w późniejszych pracach stanowi jedynie jej dalekie echo, staje się raczej metaforycznie ujętą przestrzenią życia stanowiącą tło dla rozgrywającego się dramatu. Bohaterką owego dramatu jest kobieta, to z jej perspektywy artystka ukazuje nam świat.
Zastygłe w codziennych pozach postaci, wsłuchują się w siebie, w rytm życia. Rozwibrowana faktura i śmiałe pociągnięcia pędzla napełniają wszystkie obrazy hipnotycznym pulsowaniem, co sprawia, że widz wsłuchuje się w ów rytm razem z nimi.
Powrót
W malarstwie Marleny Majchrzak najzwyklejsza sytuacja podpatrzona w rzeczywistości, nabiera wyjątkowości i szczególnego znaczenia, przeistacza się w chwilę mistycznego skupienia. Dzieje się to nie tylko za sprawą wyrafinowanej gry barw, form i światłocienia, lecz również, a może przede wszystkim, poprzez specyficzny sposób kadrowania i przedstawienia przestrzeni.
Kadr malarski nie stanowi jedynie wycinka rzeczywistości, lecz staje się odzwierciedleniem „kompozycji” samego życia. Przestrzeń z kolei, we wcześniejszych obrazach będąca jeszcze odniesieniem do konkretnego wnętrza domu, pokoju, w późniejszych pracach stanowi jedynie jej dalekie echo, staje się raczej metaforycznie ujętą przestrzenią życia stanowiącą tło dla rozgrywającego się dramatu. Bohaterką owego dramatu jest kobieta, to z jej perspektywy artystka ukazuje nam świat.
Zastygłe w codziennych pozach postaci, wsłuchują się w siebie, w rytm życia. Rozwibrowana faktura i śmiałe pociągnięcia pędzla napełniają wszystkie obrazy hipnotycznym pulsowaniem, co sprawia, że widz wsłuchuje się w ów rytm razem z nimi.
Powrót
