Mariusz Mikołajek - Malarstwo
wernisaż: 29 maja 2007, godz. 18.00
Mariusz Mikołajek (ur. 1958 r.) studiował w PWSSP we Wrocławiu kończy wystawą w kościele św. Krzyża (Wrocław - Ostrów Tumski) w grudniu 1984 r. Jego obrazy z pokazu dyplomowego są „internowane" z zakazem ich ekspozycji na Ogólnopolskiej Wystawie Dyplomów 1984/85. Na wystawie „Droga i Prawda" (Ogólnopolska Wystawa Malarstwa Młodych) w 1985 r. wyróżnione zostają Honorową Nagrodą Komisarza Wystawy. W maju 1985 r. Mariusz Mikołajek nawraca się, przyjmuje sakramenty. Wycofuje się z czynnego życia artystycznego, aż do 1991 roku. W 1989 r. będąc w Oświęcimiu-Brzezince przeżywa wstrząs - maluje cykl obrazów poświeconych temu miejscu. Obrazy z Cyklu Obozowego do złudzenia przypominają jego wcześniejsze obrazy ze stanu wojennego - cykle „Internowani", „Górnicy", „Ulice". Powraca do czynnego życia artystycznego wystawą w BWA we Wrocławiu w 1991 r. W 1992 r. realizuje wystawę na Dworcu Głównym PKP we Wrocławiu, pt. PKP czyli „Popatrz Kiedy Przechodzisz... Popatrz Każdy Przechodzi...". Zaprasza do niej dwóch przyjaciół, art. malarza Zbigniewa Milla i art. rzeźbiarza Christosa Mandziosa. Jest autorem ponad dwudziestu wystaw indywidualnych i uczestnikiem wielu wystaw zbiorowych. W końcu lat 90. w szkołach, ośrodku resocjalizacyjnym robi cykl wystaw połączonych ze spotkaniami z młodzieżą.
Powrót
Mariusz Mikołajek (ur. 1958 r.) studiował w PWSSP we Wrocławiu kończy wystawą w kościele św. Krzyża (Wrocław - Ostrów Tumski) w grudniu 1984 r. Jego obrazy z pokazu dyplomowego są „internowane" z zakazem ich ekspozycji na Ogólnopolskiej Wystawie Dyplomów 1984/85. Na wystawie „Droga i Prawda" (Ogólnopolska Wystawa Malarstwa Młodych) w 1985 r. wyróżnione zostają Honorową Nagrodą Komisarza Wystawy. W maju 1985 r. Mariusz Mikołajek nawraca się, przyjmuje sakramenty. Wycofuje się z czynnego życia artystycznego, aż do 1991 roku. W 1989 r. będąc w Oświęcimiu-Brzezince przeżywa wstrząs - maluje cykl obrazów poświeconych temu miejscu. Obrazy z Cyklu Obozowego do złudzenia przypominają jego wcześniejsze obrazy ze stanu wojennego - cykle „Internowani", „Górnicy", „Ulice". Powraca do czynnego życia artystycznego wystawą w BWA we Wrocławiu w 1991 r. W 1992 r. realizuje wystawę na Dworcu Głównym PKP we Wrocławiu, pt. PKP czyli „Popatrz Kiedy Przechodzisz... Popatrz Każdy Przechodzi...". Zaprasza do niej dwóch przyjaciół, art. malarza Zbigniewa Milla i art. rzeźbiarza Christosa Mandziosa. Jest autorem ponad dwudziestu wystaw indywidualnych i uczestnikiem wielu wystaw zbiorowych. W końcu lat 90. w szkołach, ośrodku resocjalizacyjnym robi cykl wystaw połączonych ze spotkaniami z młodzieżą.
Powrót
