Mariusz Łukasik - Transliteracja
Boards to najbardziej kontemplacyjny cykl malarski Łukasika. Są to prace niefiguratywne, artysta posługuje się obrazowaniem abstrakcyjnym, które w mniejszym bądź większym stopniu odwołuje się do znanych nam form. W pracach tych często powtarzają się te same motywy, jak arkady, figury geometryczne czy formy architektoniczne. Artysta lubi wprowadzać liczby w kompozycję obrazów, które sprawiają, że prace te zaczynają przypominać szkic architekta z zaznaczonymi na nich obliczeniami i wykresami. Większość dzieł Łukasika opiera się na wyraźnie zrytmizowanych podziałach i powtarzających się motywach. Przez to prace uzyskują balans i harmonię – pierwiastek estetyki, który od starożytności był uważany za podstawowy element decydujący o pięknie danego dzieła. Nawet jeśli w wersji końcowej nie widzimy tych podziałów, tak jak w przypadku obrazu z cyklu Boards, Bez tytułu, 2004, gdzie ważniejsza staje się materia malarska dzieła, to każda z jego prac ma „szkielet” oparty właśnie o takie podziały, który następnie „obrasta” kolejnymi warstwami farby. Obrazy twórcy rządzą się zatem wewnętrzną logiką opartą na jasnej, przemyślanej kompozycji całości.
Powrót
W działaniach prowadzonych przez artystę nie ma miejsca na eksperyment, przypadkowość, ekspresję – jego prace to przemyślane układy kompozycyjne. Artysta mówi, że nie interesują go tego typu działania, to co go pociąga to proces. Czy można zatem mówić o efekcie końcowym w przypadku obrazów Łukasika? Dopóki można coś dopowiedzieć – proces trwa – mówił w jednym z wywiadów. Trwa nawet jeśli artysta ze swojej strony powiedział wszystko – jego dzieła ciągle żyją, nie tylko poprzez odbiorców, ale prowadzą własne, wewnętrzne życie, nieustannie będąc poddawane procesowi czasu. Jest to zatem proces, który nigdy nie zostanie zakończony.
Powrót
