Maria Różańska - Wulkany błotne w Azerbejdżanie

Wulkany błotne są niezwykłymi formami rzeźby. Choć nazwa sugeruje, że ich geneza ma związek z procesami wulkanicznymi - nic bardziej mylnego. W rzeczywistości słowo „wulkany” ma związek raczej z ich kształtem - tworzonych przez nie kraterów i stożków. W odróżnieniu jednak od klasycznych wulkanów z kraterów nie wypływa ognista lawa, a stożki nie są jej zastygłymi strumieniami. Powstanie tych form związane jest z obecnością dużej ilości węglowodorów (głównie metanu) w powierzchniowych partiach skorupy ziemskiej. Jeśli ciśnienie gazu migrującego ku powierzchni ziemi, wymieszanego z wodą z poziomów wodonośnych, pokona ciężar leżącej wyżej warstwy luźnej zwietrzeliny, dochodzi do „błotnej” erupcji. Wybuchy mogą powtarzać się cyklicznie.
Maria Różańska zauroczona niezwykłością błotnych erupcji przedstawia serię obrazów skupiających się zarówno na pokazaniu całości powstałych form, jak i szczegółów ich powierzchni. Obserwator zostaje przeniesiony w całkowicie nierealne otoczenie, choć w rzeczywistości w stu procentach prawdziwe.