Maria Ekier - Gdzie diabeł...
wernisaż: 13 kwietnia 2007, godz. 19.00
Maria Ekier śmieje się, źe jest samoukiem. Na III roku studiów wybrała pracownię ilustracji, kierowaną przez Jana Szancera, ale mistrz był juź w podeszłym wieku i na zajęcia ze studentami nie przychodził. Z kolei w drugiej pracowni - grafiki uźytkowej - nigdy nie było prowadzącego prof. Juliana Pałki, bo w tym czasie pełnił funkcję rektora ASP. Gdyby poszukać klucza do ilustracji Marii Ekier to są one odbiciem Jej natury: skromne, ale jednocześnie wyraziste, harmonijnie współbrzmiące z tekstem i, co najwaźniejsze, zawierają charakterystyczne dla niej, cieniutkie poczucie humoru. Postaci, przez nią narysowane, mają swoje niezaleźne źycie uczuciowe. Sposób obrazowania, podświadomie, nawiązuje do konanonów estetyki japońskiej, wyraźającej się w asymetrii, wyrafinowanym doborze kolorów i ascetyźmie. W ostatnich ilustracjach Maria Ekier wychodzi poza format strony, bawi się skalą, zmienia kolorystyczną paletę. Dzięki niej - nie ujmując niczego autorom tekstu - kontakt z taką ksiąźką jest artystycznym przeźyciem, które pozostawia po sobie trwały ślad.
Powrót
Maria Ekier śmieje się, źe jest samoukiem. Na III roku studiów wybrała pracownię ilustracji, kierowaną przez Jana Szancera, ale mistrz był juź w podeszłym wieku i na zajęcia ze studentami nie przychodził. Z kolei w drugiej pracowni - grafiki uźytkowej - nigdy nie było prowadzącego prof. Juliana Pałki, bo w tym czasie pełnił funkcję rektora ASP. Gdyby poszukać klucza do ilustracji Marii Ekier to są one odbiciem Jej natury: skromne, ale jednocześnie wyraziste, harmonijnie współbrzmiące z tekstem i, co najwaźniejsze, zawierają charakterystyczne dla niej, cieniutkie poczucie humoru. Postaci, przez nią narysowane, mają swoje niezaleźne źycie uczuciowe. Sposób obrazowania, podświadomie, nawiązuje do konanonów estetyki japońskiej, wyraźającej się w asymetrii, wyrafinowanym doborze kolorów i ascetyźmie. W ostatnich ilustracjach Maria Ekier wychodzi poza format strony, bawi się skalą, zmienia kolorystyczną paletę. Dzięki niej - nie ujmując niczego autorom tekstu - kontakt z taką ksiąźką jest artystycznym przeźyciem, które pozostawia po sobie trwały ślad.
Powrót
