Marek Wasilewski - Polski las
wernisaż: 9 lutego 2007, godz. 18.00
Marek Wasilewski ukończył PWSSP w Poznaniu (1993) i Central Saint Martins College of Art & Design w Londynie (1998). Był stypendystą the British Council, Fundacji Fulbrighta i Kosciuszko Foundation. Jest profesorem ASP w Poznaniu, wykłada na Wydziale Komunikacji Multimedialnej. Jest autorem tekstów o sztuce i redaktorem naczelnym dwumiesięcznika Czas Kultury.
Jego twórczość koncentruje się przede wszystkim na realizacjach wideo. Jego prace były pokazywane między innymi w galerii Arsenał w Białymstoku, galerii Wschodniej i galerii Manhattan w Łodzi, galerii ON i galerii AT w Poznaniu, Kunstmuseum Bonn, Musee d’art Moderne w Strasbourgu i Bunkrze Sztuki w Krakowie.
Polski las, praca z 2006 roku, składa się z kolekcji fotografii cyfrowych oraz filmu wideo. Jest to pełna przewrotnego poczucia humoru gra z konwencjami telewizyjnych programów przyrodniczych Bardzo wyraźnie zostaje tutaj zakwestionowane pojęcie „natury” i „naturalności”, a także prawdy i „prawdziwości” pozornie obiektywnej relacji z tego, co zobaczyło oko kamery. Tytuł, który w dosłowny sposób określa miejsce akcji, staje się jednocześnie rodzajem ironicznej metafory, która podaje w wątpliwość wszystko to, co wydaje się oswojone i niezmienne.
Powrót
Marek Wasilewski ukończył PWSSP w Poznaniu (1993) i Central Saint Martins College of Art & Design w Londynie (1998). Był stypendystą the British Council, Fundacji Fulbrighta i Kosciuszko Foundation. Jest profesorem ASP w Poznaniu, wykłada na Wydziale Komunikacji Multimedialnej. Jest autorem tekstów o sztuce i redaktorem naczelnym dwumiesięcznika Czas Kultury.
Jego twórczość koncentruje się przede wszystkim na realizacjach wideo. Jego prace były pokazywane między innymi w galerii Arsenał w Białymstoku, galerii Wschodniej i galerii Manhattan w Łodzi, galerii ON i galerii AT w Poznaniu, Kunstmuseum Bonn, Musee d’art Moderne w Strasbourgu i Bunkrze Sztuki w Krakowie.
Polski las, praca z 2006 roku, składa się z kolekcji fotografii cyfrowych oraz filmu wideo. Jest to pełna przewrotnego poczucia humoru gra z konwencjami telewizyjnych programów przyrodniczych Bardzo wyraźnie zostaje tutaj zakwestionowane pojęcie „natury” i „naturalności”, a także prawdy i „prawdziwości” pozornie obiektywnej relacji z tego, co zobaczyło oko kamery. Tytuł, który w dosłowny sposób określa miejsce akcji, staje się jednocześnie rodzajem ironicznej metafory, która podaje w wątpliwość wszystko to, co wydaje się oswojone i niezmienne.
Powrót
