Marek Chlanda - Beatyfikacje 2006-2007

Na indywidualną wystawę Marka Chlandy (artysty urodzonego w 1954 roku, mieszkającego i pracującego w Krakowie, którego wcześniejsze rzeźby znajdują się kolekcji Muzeum Narodowego w Poznaniu, składa się jeden cykl jego utworów rysunkowo-malarskich zatytułowany /Beatyfikacje/.

Składające się nań obrazy wykonane są węglem, ołówkiem i farbami akrylowymi na płótnie oraz na kartonie, a prezentowane są – zgodnie z wewnętrzną logiką cyklu – w pomieszczeniach zbudowanych według planu sporządzonego przez autora eksponowanego dzieła w holu głównym i przylegającej doń sali na parterze głównego gmachu Muzeum. To wieloelementowe dzieło, pokazywane po raz pierwszy, powstawało pomiędzy czerwcem 2006 roku a grudniem roku 2007. Składają się na nie 74 obrazy na płótnie oraz 42 obrazy na papierze, a także zapisywane przez Marka Chlandę w czasie ich tworzenia notatki (które znajdą się w publikacji towarzyszącej wystawie). Całościowe to dzieło składa się z siedmiu sekwencji, a wchodzące w ich skład grupy obrazów z kolei dedykowane są piętnastu osobom (w określonym porządku oraz wizualnej i myślowej narracji), co nadaje całej wystawie wspomnianą wcześniej precyzyjną logikę i złożony, acz klarowny układ przestrzenny. Osoby, którym dedykowane są poszczególne fragmenty /Beatyfikacji/, to: kaligraf Inoue Juichi i myśliciel Émile Cioran; rzeźbiarka Katarzyna Kobro oraz malarz
Andrzej Szewczyk; malarz Mark Rothko i stygmatyczka Wanda Boniszewska; nauczyciel Janusz Korczak; poetka Nelly Sachs, jezuita Stanisław Musiał oraz myśliciel religijny Thomas Merton; filozof Ludwig Wittgenstein i artysta Donald Judd; malarz Paul Cézanne, teoretyk teatru, rysownik Antonin Artaud oraz reformator teatru Jerzy Grotowski. Dzieła Chlandy stanowiące wynik jego rozmyślań na tymi osobowościami, ich życiem i dokonaniem, a zarazem owoc własnych ćwiczeń rysunkowo-malarskich towarzyszących tym rozmyślaniom, jedynie czasami w sposób rozpoznawalny nawiązują do dokonań przywołanych osób, z których każda, dodajmy, jest w obrębie swojej sekwencji z wirtuozerią sportretowana. Intencje powiązań pomiędzy biografiami i dokonaniami tych osobowości, a także między nimi a prezentowanymi w wystawie ich wizerunkami i towarzyszącymi im malarsko-rysunkowymi ćwiczeniami ich autora ujawniają zapiski Marka Chlandy. Problematyka wystawy koncentruje się na namyśle nad tym, co wiedziane i co widziane, na spotkaniu i dialogu, na rezonansie znaczeń.

Prezentowane obrazy stanowią ich rezultat, a zarazem zaczyn nowych
spotkań i oczekiwanego dialogu z odbiorcami naszej prezentacji.


Powrót