Marcin Szymielewicz - Metropolie

Marcin Szymielewicz poprzez obrazy prezentowane na wystawie „Metropolie” udowadnia, że tradycja wedut nadal jest żywa i może być dla artysty źródłem inspiracji. Artysta bowiem, zafascynowany pejzażem miejskim, traktuje go jako punkt wyjścia do eksperymentów w poszukiwaniu nowych rozwiązań formalnych, dlatego też w jego realizacjach odnajdziemy bardziej próbę uchwycenia genius loci niż wierne odwzorowanie sztandarowych dzieł architektury. Artystę nie interesują pełne turystów place i ulice, uwaga jego skupiona jest na świetle, rzeźbiarzu architektonicznych brył, kreatorze nastroju.

Podróż po metropoliach Starego Kontynentu była inspiracją do poszukiwań w obrębie plastycznego języka wyrazu. Bo jakże wyrazić niepowtarzalny nastrój rzymskiego Forum Romanum, śladów klasycznej myśli architektonicznej poddanej destrukcyjnemu działaniu czasu. Jak oddać monumentalizm cesarskiego Wiednia czy finezję inżynieryjnej myśli francuskiej w postaci ażurowych konstrukcji wieży Eifla czy szklanych wieżowców nowoczesnej dzielnicy La Défense. Wyzwanie stanowiła również Warszawa, którą artysta portretował już wielokrotnie. Chciał pokazać ją z nieco z innej strony, dlatego tym razem wyłania się nam z mroków nocy. Gra świateł, kontrasty rozbielonych świetlistych bieli i ciężkich szarości, zawierają w sobie ruch tętniącego życiem miasta. Życie metropolii wyraża artysta poprzez dynamizm rozmytych linii, bądź majaczące sylwetki anonimowych postaci. Do tej pory skupiał się na ukazaniu wrażeniowych wizerunków tkanki miejskiej, tym razem po raz pierwszy możemy podziwiać wirtuozerię artysty również w ukazaniu monumentalnych wnętrz świątyń pełnych mistycznego światła.

Utrzymane w ograniczonej gamie barwnej prace Marcina Szymielewicza ukazują nieograniczone spektrum tonów i półtonów szarości, czerni, bieli, brązów, beżów. Dzięki zawężeniu kolorystyki nasza uwaga skierowana zostaje na bogactwo struktur samej powierzchni obrazu. Papierowe podłoże poddane niekiedy licznym zabiegom artystycznym staje się równoprawnym środkiem wyrazu, materią malarską. Właśnie ze względu na rodzaj podobrazia prace te nazywa się rysunkami. Ale czy słusznie? Andrzej Matynia we wstępie do katalogu udowadnia, że zastosowane środki formalne nie są jednoznaczne przypisane do rysunku, ale przynależne również malarstwu. Sposób traktowania tematu obrazu jest w tych pracach bliższy malarstwu niż rysunkowi.

Wystawa "Metropolie" jest prezentowana w dniach 17 -30 kwietnia 2012 w filii Fabryki Trzciny - Skwer przy Krakowskim Przedmieściu 60a w Warszawie. Ekspozycja została objeta honorowym patronatem Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce, a mecenasem wystawy jest brytyjska firma Henri Lloyd Wystawa została objęta patronatem prasowym przez media: artinfo.pl, Czas na Wnętrze, miesięcznik Stolica, TVP Warszawa, magazyn VIP.


Powrót