MARCIN MACIEJOWSKI - Zachowujmy się normalnie
Marcin Maciejowski, Zachowujmy się normalnie, malarstwo
Marcin Maciejowski (ur. 1974 r.) należy do najciekawszych i najbardziej uznanych malarzy młodej generacji. W roku 2003 został laureatem nagrody Paszportu Polityki „za dowcip oraz nowatorskie wykorzystanie stylistyki mediów reklamy do opisu współczesnych obyczajów polskich". W epoce kryzysu narodowych symboli i znaków, na fali przemian w latach 90. postawił niezwykle dociekliwa i sugestywna diagnozę społeczeństwa posttotalitarnego (m.in. subkulturowego zjawiska dresiarzy), przyjmując postawę krytycznej afirmacji i zaangażowanego dystansu.
Z jednej strony dyskursywny charakter malarstwa Maciejowskiego nawiązuje obficie do niepretensjonalnej kultury popu i napawającego zarówno śmiechem jak i strachem lecz lekkiego w konsumpcji świata komiksu, z drugiej strony odznacza się zadziwiającą warsztatową pewnością techniki malarskiej i siłą oddziaływania płynącą z zamierzonej, charakterystycznej stylizacji środków wyrazu. Artysta przyporządkowuje na potrzeby własnego malarstwa nie tylko kody emocjonalne takich mass-mediow jak film, fotografia, internet i graficzny design, ale sięga coraz częściej także po wzorce i klisze kultury wizualnej z tradycyjnego i awangardowego malarstwa.
Ile wolności i szaleństwa, jakie ryzyko i jaką odpowiedzialność podejmuje młody artysta w zastanej rzeczywistości nowych relacji miedzy społeczeństwem, polityką a sztuką - oto pytania, które wystawa "Zachowujmy się normalnie" w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie chciałaby poddać do refleksji
– pisze z Wiednia Goschka Gawlik - kurator przygotowywanej wystawy.
Powrót
Marcin Maciejowski (ur. 1974 r.) należy do najciekawszych i najbardziej uznanych malarzy młodej generacji. W roku 2003 został laureatem nagrody Paszportu Polityki „za dowcip oraz nowatorskie wykorzystanie stylistyki mediów reklamy do opisu współczesnych obyczajów polskich". W epoce kryzysu narodowych symboli i znaków, na fali przemian w latach 90. postawił niezwykle dociekliwa i sugestywna diagnozę społeczeństwa posttotalitarnego (m.in. subkulturowego zjawiska dresiarzy), przyjmując postawę krytycznej afirmacji i zaangażowanego dystansu.
Z jednej strony dyskursywny charakter malarstwa Maciejowskiego nawiązuje obficie do niepretensjonalnej kultury popu i napawającego zarówno śmiechem jak i strachem lecz lekkiego w konsumpcji świata komiksu, z drugiej strony odznacza się zadziwiającą warsztatową pewnością techniki malarskiej i siłą oddziaływania płynącą z zamierzonej, charakterystycznej stylizacji środków wyrazu. Artysta przyporządkowuje na potrzeby własnego malarstwa nie tylko kody emocjonalne takich mass-mediow jak film, fotografia, internet i graficzny design, ale sięga coraz częściej także po wzorce i klisze kultury wizualnej z tradycyjnego i awangardowego malarstwa.
Ile wolności i szaleństwa, jakie ryzyko i jaką odpowiedzialność podejmuje młody artysta w zastanej rzeczywistości nowych relacji miedzy społeczeństwem, polityką a sztuką - oto pytania, które wystawa "Zachowujmy się normalnie" w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie chciałaby poddać do refleksji
– pisze z Wiednia Goschka Gawlik - kurator przygotowywanej wystawy.
Powrót
