Marcin Gajewski - To Nie Koniec Aż Do Końca
wernisaż: 30 marca 2007, godz. 19.00
Wszystkie wyświetlane na wystawie filmy Gajewskiego można więc układać w szeregi narracyjne, z których każdy będzie opowiadał standardową historię nieszczęśliwego kochanka. Dlatego właśnie artysta mówi o nich, że "pospolite historie miłosne tworzą ramę, w której momenty emocjonalne zamrażają się w niekończących się pętlach czasowych". Gajewski zatrzymuje bowiem przeciągające się chwile poprzez prosty zabieg zapętlenia filmu, dzięki któremu nabierają one medytatywnego charakteru. Zbudowana w ten sposób cykliczna struktura narracyjna zatrzymuje momenty w niekończących się szeregach, jeden za drugim. Artysta niczym Faust popełnia grzech stwierdzenia: "chwilo trwaj". Wszystkie filmy są udramatyzowane w niezwykle silny sposób, wszystkie mają za tło zapętlone fragmenty popularnych piosenek, wszystkie łączy z pozostałymi jakiś drobny szczegół. Każdy z nich jest naładowany emocjami, które musimy już skądś znać. Zapewne z jakiegoś filmu, który wciąż oglądamy i przeżywamy na nowo, choć zmieniają się w nim jedynie aktorzy.
Powrót
Wszystkie wyświetlane na wystawie filmy Gajewskiego można więc układać w szeregi narracyjne, z których każdy będzie opowiadał standardową historię nieszczęśliwego kochanka. Dlatego właśnie artysta mówi o nich, że "pospolite historie miłosne tworzą ramę, w której momenty emocjonalne zamrażają się w niekończących się pętlach czasowych". Gajewski zatrzymuje bowiem przeciągające się chwile poprzez prosty zabieg zapętlenia filmu, dzięki któremu nabierają one medytatywnego charakteru. Zbudowana w ten sposób cykliczna struktura narracyjna zatrzymuje momenty w niekończących się szeregach, jeden za drugim. Artysta niczym Faust popełnia grzech stwierdzenia: "chwilo trwaj". Wszystkie filmy są udramatyzowane w niezwykle silny sposób, wszystkie mają za tło zapętlone fragmenty popularnych piosenek, wszystkie łączy z pozostałymi jakiś drobny szczegół. Każdy z nich jest naładowany emocjami, które musimy już skądś znać. Zapewne z jakiegoś filmu, który wciąż oglądamy i przeżywamy na nowo, choć zmieniają się w nim jedynie aktorzy.
Powrót
