Marcin Berdyszak, Jacek Jagielski, Ryszard Ługowski - Wszystko, co się nam wydaje

Urodził się w 1955 r. Ukończył studia w ASP w Warszawie na Wydziale Malarstwa w 1982 roku. Od 1984 roku związany z macierzystą uczelnią. Obecnie pracuje jako adiunkt z II stopniem kwalifikacji na Wydziale Malarstwa, gdzie prowadzi pracownię rysunku. Od 1990 roku kieruje Galerią Kuchnia, a od 2001 roku Galerią XX1 w Warszawie.

Uprawia malarstwo, rzeźbę, rysunek, instalację i performance.

Mieszka i pracuje w Warszawie.

Od 1984 roku prezentuje swoje prace na licznych wystawach indywidualnych, zbiorowych, konkursach i sympozjach. Brał udział w polsko-hiszpańsko- niemieckim programie międzynarodowych spotkań artystycznych "Projekt Visum". W 1989 roku był laureatem I nagrody "Krytycy o nas" Sopot, Ogólnopolskiej Wystawy Malarstwa, a w 1994 roku konkursu na projekt rzeźby do Parku Narodowego w Muritz w Niemczech. W 1996 roku został zaproszony do najnowszej edycji konkursu w Muritz jako juror. Jest założycielem i członkiem Koła Naukowego Pracowników ASP w Warszawie. Jest autorem wypowiedzi na temat sztuki własnej praktyki artystycznej publikowanych w katalogach towarzyszących jego wystawom.

Jest laureatem wielu nagród i stypendiów.

W 1998 roku założył fikcyjną firmę ERES s.c., której działalność i projekty prezentuje na kolejnych wystawach. Po tragedii z 11 września 2001 roku firma artystyczna prezesa Ryszarda. Ługowskiego Eres Skanowanie Cywilizacji zaczęła tworzyć projekty, które w sposób bezpośredni lub pośredni nawiązują do zagrożeń, jakie niesie ze sobą cywilizacja dla współczesnego człowieka. Powstały projekty: Genetrix, Exitus, Inseminatio, Katharsis- terapia zajęciowa, Podwójny zapis realności, Zaginiona komnata, Anatomia terrorystki. Prezentacje te często w sposób ironiczny ukazują nabrzmiałe problemy dzisiejszego świata. Artysta stawia kłopotliwe pytania dotyczące naszej egzystencji, moralności, manipulowania informacją przez media.

Jego prace znajdują się w zbiorach Galerii Studio w Warszawie, w Muzeum Sztuki w Chełmie, Kolekcji BWA w Sandomierzu, Kolekcji ASP w Warszawie, w Parku Narodowym w Muritz, w Muzeum im. M. Chagalla w Witebsku, w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, kolekcjach prywatnych w Polsce, Niemczech, Australii, w Stanach Zjednoczonych i na Węgrzech.

W latach 1990 - 1995 realizuje razem z Wojciechem Majewskim szereg wideo performance.
Współorganizator i uczestnik cyklu wystaw Faunomania, które były prezentowane w Centrum Rzeźby w Orońsku, Borey Art. Center w ST. Petersburgu, Galeria RLBQ w Marsylii.

Wielokrotny stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki w latach 1982, 1987, 1993, 2004, oraz Fundacji Kultury w1996r. i jednorazowego stypendium J. Wierusz-Kowalskiego w 1981r. Uczestniczył wielu sympozjów dotyczących sztuki i ekologii m.in.: Wigry 1990, 1991, 1992 r. organizowanych przez prof. R. Winiarskiego, oraz innych sympozjów artystycznych.
Jest autorem wypowiedzi na temat sztuki i własnej praktyki artystycznej.
Obserwuje ciała niebieskie i strzela sportowo.

Marcin Berdyszak uzyskał dyplom z malarstwa w pracowni prof. Włodzimierza Dudkowiaka oraz z rzeźby w pracowni prof. Macieja Szańkowskiego w PWSSP w Poznaniu w 1988 roku. Od 1989 roku związany z Akademią Sztuk Pięknych w Poznaniu, gdzie obecnie pełni funkcję rektora. Prowadzi pracownię warsztatów twórczości edukacyjnej na Wydziale Edukacji Artystycznej oraz, wraz z ojcem prof. Janem Berdyszakiem, pracownie rzeźby i działań przestrzennych. Ponadto prowadzi pracownię rzeźby w Instytucie Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej.

Wystawiał swoje prace w Polsce, Niemczech, USA, Słowacji, Finlandii, Meksyku. W swoich pracach artysta zajmuje się owocami. Bada granice kultury i natury oraz ich wzajemnych relacji. Pracuje także z zapachami. Interesuje go owoc w relacji do czasu, pamięci, iluzji czy imitacji. W twórczości swojej porusza takie problemy, jak problem unifikacji, konsumpcji, nowych sentymentów i emocji prowokowanych sztucznie. Zajmuje się też nadużyciem jako formą pozwalającą na osiągnięcie doskonałości. Ostatanie realizacje dotyczą problemu tresury kulturowej, mechanicznego wartościowania rzeczywistości, standaryzacji odczuć i opinii dotyczących moralności.

Zajmuje się instalacją, obiektem, rysunkiem. Jest autorem kilkudziesięciu wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą. Jego sztuka oscyluje wokół problemu zacierania granic między naturalnym a sztucznym, między prawdą a iluzją. Bada granice kultury i natury oraz ich wzajemnych relacji.