Małgorzata Gurowska i Maja Wolna
Małgorzata Gurowska operuje językiem wyrazistym, zredukowanym do minimum i balansującym na granicy abstrakcji. Wykorzystanie prostych i czytelnych piktogramów przywołuje na myśl specyfikę znaków drogowych o strukturze bezkompromisowo zredukowanej do podstawowej i czytelnej treści. Elementy, które składają się na nowatorskie podejście do projektowania graficznego: syntetyczny komunikat wizualny, kompozycja ostra w przekazie oraz czysty, nasycony kolor pozwalają umieścić prace Małgorzaty Gurowskiej w opozycji do narracyjności i malarskości - cech wymienianych w każdej charakterystyce szeroko rozumianej tradycji polskiego plakatu.
Z kolei cykl prac Mai Wolnej prezentuje kilkanaście plakatów i ilustracji, których wspólnym problemem jest próba spojrzenia na życie kobiet w świecie różnych religii. Podstawą stworzenia plakatów była przede wszystkim własna ciekawość artystki, a nie chęć krytykowania. Uznała ona, iż będąc kobietą, ale nie będąc muzułmanką, przy całym szacunku dla odmienności kulturowych, które powinny być strzeżone przez każdą religię, nie zawsze może wyrażać dla nich poparcie, gdyż w imię uniwersalnych praw żadna kultura ani tradycja nie usprawiedliwiają aktów agresji takich jak torturowanie, kamienowanie czy znęcanie się nad drugim człowiekiem, a w omawianym przeze Maję Wolną wypadku - nad kobietami tylko z tego tytułu, że nimi są. Stąd też zabranie głosu w ich sprawie uznała artystka za rzecz ważną, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, gdzie wokół tej tematyki rodzi się wiele dyskusji.
Powrót
