Małe formy rzeźbiarskie

Koncepcja wystawy wyniknęła z obserwacji tego, w jaki sposób dzieła sztuki, a w szczególności rzeźby i inne trójwymiarowe obiekty, funkcjonują w kontekście pozagaleryjnym. Co dzieje się z rzeźbą, kiedy z białego kubika galerii trafia w ręce prywatnego kolekcjonera? Jak radzi sobie z kontekstem przestrzennym? Jak oddziałują na siebie wzajemnie dzieła sztuki i przedmioty codziennego użytku? Czy różnica między tymi dwoma porządkami staje się mocniej zarysowana, czy może odwrotnie; zanika? Po co tak naprawdę otaczamy się przedmiotami, które nie mają pozornie żadnej, poza estetyczną funkcji? Rodzajem wprowadzenia do wystawy jest skomponowana przez Adama Adacha gablota, w której artysta umieszcza przywiezione z całego świata pamiątki, świątki, tandetne gadżety wyprodukowane dla turystów i talizmany. W podobny sposób zaproszeni do współpracy przy aranżacji wystawy Katarzyna Przezwańska i Sławomir Pawszak zestawiają ze sobą prace zaproszonych artystów, tak żeby stworzyły jedną, rozedrganą, heterogeniczną całość. Pawszak i Przezwańska są także autorami ekspozytorów, szaf-platform, na których eksponowane są rzeźby zaproszonych artystów.