Magdalena Kazimierska - Preteksty (malarstwo)

Idea

W pewnym momencie kontaktu ze sztuką, malowanie kwiatów wydało mi się tak niemodne że aż "awangardowe". Odbiór piękna kwiatu jest niezaprzeczalny i niezależny od doświadczenia. Maluję kwiaty pozostawiając uprzedzenia i teorie obok. Malowanie ich dało mi nowy rodzaj doznania: spokój i nieustające zaskoczenie dla bogactwa form i barw. Staram się nie prowadzić dyskursu z konwencjami, tendencjami i modami. Żywe malarstwo według mnie, odrzuca nawyki myślenia i postrzegania, poprzez umysł konstruujące rzeczywistość. Staram się ją uchwycić, ewentualnie porządkować, swoistym alfabetem kodującym przestrzeń. Niekiedy upraszczam ją do symbolicznych linii nie rezygnując z opisu przedstawiającego.

Sublimując formę chciałabym dotrzeć do treści bardziej duchowych, nie kwestionując wartości materii. Przedmiot traktuję według własnej hierarchii wartości. Myślę że w moich obrazach można odnaleźć echo myśli estetycznej z lat dwudziestych i trzydziestych. Z drugiej strony oszczędność kompozycyjna może kojarzyć się ze sztuką Wschodu. Jest to częściowo świadomy wybór, ale bardziej wynikający z upodobań niż celowego naśladownictwa. /Magda Kazimierska/


Kontynuując Nasze rozważania nad właściwościami sztuki w kontekście tej wystawy chciałbym zwrócic uwagę na kolejny ważny dla tworzenia sztuki aspekt, jest nim "Bezinteresowne upodobanie" (to termin Kanta zacytowany przez Hansa Georga Gadamera w "Aktualności piękna"). To jest brak zaintersowania praktycznego, to zainteresowanie "radością piękna". "Bezinteresowność zatem, jako wyróżnienie postawy estetycznej oznacza tyle, że nikt nie może sensownie zapytać o to czemu służy odczuwanie radości z tego co ją sprawia?" czytamy dalej u Gadamera. Pojawia się zatem pojęcie piękna. W sztuce przez wieki ważne, jedno z najbardziej fundamentalnych. Zdajemy sobie jednak sprawę, że jest to pojęcie względne i że nie zawsze musi istnieć związek pomiędzy sztuką a pięknem. A czy w sztuce współczesnej w ogóle istnieje? Pamiętając o istnieniu w sztuce piękna dobra i piękna prawdy, pozostawiam to pytanie każdemu do osobistej oceny. Pozostając jednak nadal przy tym wątku odwolam się jeszcze do cytowanego juz Gadamera i Kanta, który "...rozumiał piękno wolne od pojęciowości znaczenia, w ideale wolnego i bezinteresownego upodobania". Przykładami są tu np. "piękno przyrody, np. rysunek pięknego kwiatu". Wydaje mi się, że w naszym przypadku własnie takiemu kryterium "bezinteresownego zainteresowania" odpowiadają kwiaty Magdaleny Kazimierskiej. Te kwiaty są wyrwane z tradycyjnego kontekstu wnętrza lub "martwej natury", one niczego nie uzupełniają, nie dodają niczemu swoją urodą splendoru. Są po prostu wolnym pięknem samym w sobie "bezinteresowne", reprezentują "piękno wolne od pojęciowości i znaczenia" (Kant). Przedmiot fascynacji i wyraz zainteresowania ich pięknem artystki. /Andrzej Mroczek, BWA Lublin/


Powrót