Magdalena Dreścik - Ciepło, zimno. Nikogo tu nie ma

Prace Dreścik nawiązują dialog z tradycją malarską abstrakcjonizmu geometrycznego, nurtu wywodzącego się ze szkoły nowojorskiej lat 60. ubiegłego wieku, i dekonstruktywizmu, który zrewolucjonizował ujęcie bryły zarówno w sztuce, jak i architekturze. Koncepcje Franka Gehry’ego, Franka Stelli czy Petera Eisenmana, które były krytycznym rozwinięciem idei postmodernistycznych, przemodelowały wizję reprezentacji figuratywnej. Detal, abstrakcyjny ornament, szkielet i struktura znalazły się w centrum uwagi artysty, a tematem prezentacji stały się nieustanne wariacje podstawowego obiektu, wyabstrahowany szczegół i jego mutacje. U Dreścik widoczna jest refleksja nad ideami dekonstruktywistów i ich kreatywne wcielenie w materię dzieła.

Kurator - Monika Szewczyk