Maestro Żegalski - malarstwo
Wystawa malarstwa artysty wywodzącego się ze słynnej Grupy Trzech- Tercetu Nadętego ( Leszek Żegalski, Janusz Szpyt i Piotr Naliwajko) . Maestro Żegalski od kilkunastu lat mieszka i tworzy w Niemczech i w Belgii. Był zdobywcą prestiżowej nagrody Arsenału 88.
Pierwsza jego wystawa została zaimprowizowana w latch 80-tych pod paryskim Luwrem.
Artysta został nadwornym portrecistą europejskich rodów królewskich i arystokratycznych oraz m.in. Tiny Turner.
"...Słynny Robert Rauschenberg twierdził, że obraz jest bardziej rzeczywisty, gdy jest zrobiony z elementów rzeczywistości. Malarstwo Maestro Żegalskiego najbardziej pełne jest tych elementów, ale poddane silnej indywidualności i nieskrępowanej wyobraźni twórcy, służy przed wszystkim wydobyciu emocjonalnego i filozoficznego stosunku do świata, nadaniu mu własnego, niepowtarzalnego piętna. Bo właśnie, jak sądzę, nie tyle ważne są definicje , ile świadomość twórcy, od początku drogi wyrażająca się w idei uprawiania malarstwa prawdziwie współczesnego. Myślę, że takie ono jest, o czym przekonują napływające z różnych stron świata oceny i opinie świadczące o jak najżywszym odbiorze jego sztuki. I zapewne udało mu się osiągnąć to, co miał na myśli Egon Schiele, twierdząc, że "nie ma sztuki współczesnej, sztuka jest wieczna...."
/tekst Katarzyny Napiórkowskiej/
Powrót
Pierwsza jego wystawa została zaimprowizowana w latch 80-tych pod paryskim Luwrem.
Artysta został nadwornym portrecistą europejskich rodów królewskich i arystokratycznych oraz m.in. Tiny Turner.
"...Słynny Robert Rauschenberg twierdził, że obraz jest bardziej rzeczywisty, gdy jest zrobiony z elementów rzeczywistości. Malarstwo Maestro Żegalskiego najbardziej pełne jest tych elementów, ale poddane silnej indywidualności i nieskrępowanej wyobraźni twórcy, służy przed wszystkim wydobyciu emocjonalnego i filozoficznego stosunku do świata, nadaniu mu własnego, niepowtarzalnego piętna. Bo właśnie, jak sądzę, nie tyle ważne są definicje , ile świadomość twórcy, od początku drogi wyrażająca się w idei uprawiania malarstwa prawdziwie współczesnego. Myślę, że takie ono jest, o czym przekonują napływające z różnych stron świata oceny i opinie świadczące o jak najżywszym odbiorze jego sztuki. I zapewne udało mu się osiągnąć to, co miał na myśli Egon Schiele, twierdząc, że "nie ma sztuki współczesnej, sztuka jest wieczna...."
/tekst Katarzyny Napiórkowskiej/
Powrót
