Maciej Stępiński - N – 113, fotografia, wideo
Wernisaż: 6 sierpnia, godz. 18.00 (Piwnice Zamku)
Maciek Stępiński (ur. w 1972 r.) studiował na ASP w Warszawie (dyplom w 1999) i w Ecole Nationale de la Photographie w Arles. W ostatnich latach mieszka i pracuje we Francji.
Projekt “N-113” to cykl fotografii i filmów wideo, które można krótko sklasyfikować jako pejzaże. W odróżnieniu od tradycyjnych pejzażystów Stępiński nie szuka jednak krajobrazów kuszących nietkniętą ludzką ręką przyrodą. Przeciwnie, artysta porusza się wzdłuż autostrad przed stawiając poetykę nowoczesnych szlaków komunikacyjnych.
Motywem przewodnim projektu “N-113” są drogi, ale nie pojawia się pojęcie podróży. Zdjęcia Stępińskiego są statyczne, pokazują pejzaż przekształcony i zagospodarowany przez człowieka, zmieniony w tranzytową strefę pomiędzy ludzkimi skupiskami. Ten industrialny krajobraz zaludniają maszyny i urządzenia służące utrzymywaniu autostrad w odpowiednim stanie. Jeżeli w pracach Stępińskiego pojawiają się ludzie, to wyłącznie pracownicy służb związanych z ruchem drogowym – policjanci, kontrolerzy, robotnicy pracujący w przy remontach nawierzchni. Ubrani w uniformy robią wrażenie jeszcze jednego elementu pojazdów i maszyn, które obsługują; stają się integralną częścią świata autostrady - pejzażu, któremu człowiek przypisał nie tylko określoną funkcję, lecz także specyficzne kody komunikacji i estetykę.
Powrót
Maciek Stępiński (ur. w 1972 r.) studiował na ASP w Warszawie (dyplom w 1999) i w Ecole Nationale de la Photographie w Arles. W ostatnich latach mieszka i pracuje we Francji.
Projekt “N-113” to cykl fotografii i filmów wideo, które można krótko sklasyfikować jako pejzaże. W odróżnieniu od tradycyjnych pejzażystów Stępiński nie szuka jednak krajobrazów kuszących nietkniętą ludzką ręką przyrodą. Przeciwnie, artysta porusza się wzdłuż autostrad przed stawiając poetykę nowoczesnych szlaków komunikacyjnych.
Motywem przewodnim projektu “N-113” są drogi, ale nie pojawia się pojęcie podróży. Zdjęcia Stępińskiego są statyczne, pokazują pejzaż przekształcony i zagospodarowany przez człowieka, zmieniony w tranzytową strefę pomiędzy ludzkimi skupiskami. Ten industrialny krajobraz zaludniają maszyny i urządzenia służące utrzymywaniu autostrad w odpowiednim stanie. Jeżeli w pracach Stępińskiego pojawiają się ludzie, to wyłącznie pracownicy służb związanych z ruchem drogowym – policjanci, kontrolerzy, robotnicy pracujący w przy remontach nawierzchni. Ubrani w uniformy robią wrażenie jeszcze jednego elementu pojazdów i maszyn, które obsługują; stają się integralną częścią świata autostrady - pejzażu, któremu człowiek przypisał nie tylko określoną funkcję, lecz także specyficzne kody komunikacji i estetykę.
Powrót

