Maciej Pokora - Skóra moich drzew
Wystawa w ramach Gliwickiego Miesiąca Fotografii.
Tytuł wystawy zaczerpnięto z jednego z wierszy Michała Wrońskiego, gliwiczanina, pisarza, poety, rzeźbiarza. Wystawa składa się z kilkunastu prac, ilustrujących nierozerwalny związek Michała z przyrodą, otoczeniem i tworzywem – korą, będącą źródłem jego inspiracji, ale także i swego rodzaju energii życiowej. Michał – człowiek o bardzo bogatej i zróżnicowanej osobowości, wrażliwy, a przy tym jakże skromny, stroniący od zgiełku i ceniący sobie prywatność, bardzo niechętnie zapatruje się na wszelakie próby „popularyzowania” jego wizerunku. Maciej Pokora miał niełatwe zadanie przekonania go do tego pomysłu. Argumentem decydującym było zapewnienie, iż nie chodziło fotografikowi bynajmniej o stawianie go w roli „biernego” modela, ale raczej współtwórcy. Prezentowane prace są więc wynikiem swego rodzaju eksperymentu, efektem współpracy pomiędzy fotografującym, ingerującym z założenia w anonimowość, a broniącym swej przestrzeni artystą, syntezą tego, co chciał i mógł fotografik i tego, na co pozwolił mu sam Michał.
Powrót
Tytuł wystawy zaczerpnięto z jednego z wierszy Michała Wrońskiego, gliwiczanina, pisarza, poety, rzeźbiarza. Wystawa składa się z kilkunastu prac, ilustrujących nierozerwalny związek Michała z przyrodą, otoczeniem i tworzywem – korą, będącą źródłem jego inspiracji, ale także i swego rodzaju energii życiowej. Michał – człowiek o bardzo bogatej i zróżnicowanej osobowości, wrażliwy, a przy tym jakże skromny, stroniący od zgiełku i ceniący sobie prywatność, bardzo niechętnie zapatruje się na wszelakie próby „popularyzowania” jego wizerunku. Maciej Pokora miał niełatwe zadanie przekonania go do tego pomysłu. Argumentem decydującym było zapewnienie, iż nie chodziło fotografikowi bynajmniej o stawianie go w roli „biernego” modela, ale raczej współtwórcy. Prezentowane prace są więc wynikiem swego rodzaju eksperymentu, efektem współpracy pomiędzy fotografującym, ingerującym z założenia w anonimowość, a broniącym swej przestrzeni artystą, syntezą tego, co chciał i mógł fotografik i tego, na co pozwolił mu sam Michał.
Powrót
