Lydia Panas - Przestrzeń prywatna

15 września - 25 października 2009


Fotografie Lydii Panas to przede wszystkim portrety - subtelne, delikatne, ale jednocześnie pełne emocji, przedstawiające zazwyczaj jej bliskich i przyjaciół.

Uwaga fotografki skupiona jest głównie na młodych ludziach, uwikłanych w zawiły proces dorastania i dojrzewania. Fascynacja stanem przejściowym pomiędzy dzieciństwem a dorosłością i właściwym dla niego brakiem samookreślenia jest cechą charakterystyczną prac Panas. Bohaterowie jej zdjęć są niczym nieukształtowane, lecz bardzo plastyczne, podatne na zmiany i wpływy, formy. Jest to plastyczność przede wszystkim emocjonalna, związana z poszukiwaniami własnej tożsamości, jak i swojego miejsca na płaszczyźnie relacji z innymi ludźmi, silnie odbijająca się na zdjęciach. Jednocześnie, gdy przyjrzeć im się dokładniej, pozornie zwyczajne, zbiorowe portrety rodziny i znajomych są wciągającymi portretami psychologicznymi przedstawionych osób. Widać próby dominacji wyrażone śmiałą obecnością na pierwszym planie lub też skłonność do asekuracji poprzez ucieczkę wzrokiem od obiektywu. Niektóre z tych póz przybrane zostały podświadomie, inne są efektem świadomego testowania i odkrywania możliwości swojej osobowości. W obu przypadkach są efektem dążenia do zdefiniowania swojej osoby w zastanej sytuacji.
Towarzyszący okresowi dojrzewania stan zawieszenia pomiędzy nie- i dorosłością został na zdjęciach Panas uchwycony w sposób bardzo subtelny, lecz niemożliwy do przeoczenia. Jej prace przesycone są niezwykłą emocjonalnością i wrażliwością sportretowanych osób.

Sfotografowani na tle leśnego krajobrazu, bohaterowie zdjęć Panas zostali wyabstrahowani ze swojego naturalnego, codziennego środowiska, co uwydatnia ich bezbronność oraz osobiste, ukryte zależności pomiędzy nimi. Przybranie odpowiedniej postawy staje się w takiej sytuacji niezbędne, ale jest też o wiele łatwiejsze niż w naturalnych dla siebie warunkach. Fotografia służy tutaj zatem próbie zbadania, w jakie relacje ludzie są w stanie wzajemnie wchodzić i jakie role przyjmować, by zbudować lub zachować swoją tożsamość.


Powrót