Lokatorzy

Studiowała w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1980-1987. Daty narodzin i studiów są przez artystkę traktowane swobodnie, prowadzi ona swój własny, nieoficjalny projekt gry z czasem, z widzami i samą sobą. Łączy w swojej twórczości różne techniki plastyczne i medialne. Jej prace mają charakter przedstawień, w których wykorzystuje swój własny zapis rzeczywistości w postaci kompozycji utrwalonych fragmentów materialnego świata. W połowie lat 90. stworzyła cykl Pokrowców - puste przestrzenie na nieistniejące rzeczy. W cyklu Follow Me, Change Me, It`s Time utrwala proces zmian wywołanych upływem czasu, zmian miejsca, ciała, zmian genetycznych. Używa zdjęć fragmentów ciała własnego i najbliższych jej osób. Zdjęcia zatopione są w przezroczystym laminacie.
Brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Polsce i na świecie.

Studiował w łódzkiej PWSSP, na Wydziale Edukacji Wizualnej w latach 1994-96. Następnie studiował w warszawskiej ASP, na Wydziale Malarstwa w pracowni prof. Zbigniewa Gostomskiego i Wydziale Rysunku u profesora Stanisława Baja. Studia ukończył dyplomem z malarstwa w pracowni prof. Zbigniewa Gostomskiego, w 1999 roku. Asystent w pracowni Wiedzy o Działaniach i Strukturach Wizualnych profesora Jacka Dyrzyńskiego na Wydziale Malarstwa ASP.

Od 2002 roku Jan Mioduszewski wszystkie swoje wystąpienia tytułuje FABRYKA MEBLI. Fabryka Mebli produkuje obrazy, obiekty, fotografie. Projekt łączy malarstwo, interwencje, instalacje, działania w przestrzeni publicznej i performance (nazywane przez autora nieruchomymi performance). Realizacje malarskie to obrazy-meble, które powstają na podobraziach ciętych. W nieruchomych performance Jan Mioduszewski używa malowanych kostiumów (np. Ściana, Sąsiedzi dla Sąsiadów, 2003).

Malarka. Tworzy świat utopijnych miast pełnych blokowisk, słupów linii wysokiego napięcia, industrialnych korytarzy. Realizuje również projekty murali.

Urodziła się w Kielcach (1978r.). W latach 1998-2003 ukończyła w Warszawie Akademię Sztuk Pięknych, uzyskując dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Krzysztofa Wachowiaka, uzupełniony o aneks z malarstwa ściennego w pracowni prof. Edwarda Tarkowskiego. Jest laureatką kilku prestiżowych krajowych konkursów (m.in. w 2005 Grand Prix 37. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień 2005”, Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała). Brała udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych. Związana z warszawską galerią lokal_30.

ur.24.06.1977r w Rybniku
mieszka i pracuje w Warszawie

EDUKACJA:
1997-2000 - Instytut Sztuki , Uniwersytet Opolski, Opole
1999-2004- rzeżba, Akademia Sztuk Pięknych, Wrocław (dyplom u prof.Leona Podsiadłego)

POBYTY REZYDENCYJNE :
2005 - Centre Européen d\'Actions Artistiques Contemporaines (CEAAC), Strasbourg , Francja
2008 - RESIDENCIA CORAZÓN, La Plata, Argetyna

1997-2000 studia Instytut Sztuki Uniwersytetu Opolskiego
VI.2000- dyplom licencjacki Wychowanie Plastyczne UO (rzeźba u prof. Leona Podsiadłego )
XII.2002- Europa Akademie Isny/Niemcy
1999-2004- studia na kierunku rzeźba ASP Wrocław, dyplom 2004 z rzeźby (pracownia prof.Leona Podsiadłego)

Urodzony w 1962 roku w Białymstoku. W latach 1982–1987 studiował w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, w pracowni prof. Rajmunda Ziemskiego. Od 1987 roku do dyplomu w 1990 kontynuował studia w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. Zdobywał doświadczenie w pracowniach legend sztuki niemieckiej - prof. Konrada Klaphecka i A.R. Pencka. Od 2011 roku związany z Domem Aukcyjnym Abbey House S.A.
W jego sztuce widoczny jest wpływ sztuki neoekspresjonistów, a także twórczości Jeana Dubuffeta i Jean-Michela Basquiata. Poszukując motywów i tematów do swoich obrazów Cisowski obficie czerpie inspirację z komiksu, filmu i plakatu, krytycznie odnosząc się do otaczającej nas ogromnej ilości wyzutych ze znaczenia kolorowych wizerunków. Ostatnio ważnym źródłem inspiracji jest dla niego stara fotografia. Dwukrotny stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wyróżniony Nagrodą EXIT 2005. W 2009 roku został laureatem II Nagrody 39. Biennale Malarstwa „Bielska jesień”. Uczestniczył w wielu wystawach sztuki polskiej i niemieckiej w Polsce, Niemczech, Francji, Holandii, Japonii, Korei Południowej, USA.

Urodził się w 1979 r. w Warszawie. Studia na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie (1998-2003). Dyplom na Wydziale Malarstwa warszawskiej ASP, w pracowni prof. Jarosława Modzelewskiego. Aneks w pracowni Sztuka w Przestrzeni Publicznej prowadzonej przez prof. Mirosława Duchowskiego. Maluje, zajmuje się video, akcjami, współtworzy Latającą galerię szu szu.

Reżyserka, artystka wizualna, scenografka. Wystawia w kraju i za granicą, m.in.: Brooklyn Museum of Art (2007), NKB i Kunstwerke w Berlinie (2007), Museum on the Seam w Izraelu (2008), Casino Luksemburg w Luksemburgu (2008), CCA w Moskwie, Rydze, Narodowa Galeria Sztuki Zachęta i CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie. Jej prace znajdują się w prestiżowych kolekcjach sztuki, min: Hauser &Wirth, FRAC Poitou-Charentes, Narodowa Galeria Sztuki Zachęta, Kolekcja Parlamentu Europejskiego, Śląskie Muzeum Sztuk.

Od 1998 roku związany jest z poznańską Akademią Sztuk Pięknych, gdzie jako asystent w pracowni sitodruku prof. Mirosława Pawłowskiego zajmuje się grafiką warsztatową. W 2003 roku obronił doktorat.
Realizacje Macieja Kuraka mają często ogromną skalę i wymagają znacznych środków, ponieważ umieszcza on przedmioty, elementy wnętrz lub całe budynki, znane z codziennego doświadczenia, w zupełnie nowych kontekstach. Zdaniem samego twórcy jego strategia artystyczna przypomina nieco praktykę didżejską, polega bowiem na miksowaniu całych obszarów codzienności. Jak sam mówi: „najbardziej interesują mnie takie działania, które potrafią oddziaływać na widza, bez względu na to, czy zdaje on sobie sprawę, że ogląda działania artystyczne, czy nie”.
Kurak przekształca galerie tak, by np lepiej spełniały wymagania zwiedzających. Kompaktuje je do znacznie mniejszych rozmiarów (W skrócie, Warszawa 2006), pod ich podłogą tworzy tajemnicze miejsca służące odpoczynkowi (Dekonstrukcja, Łódź 2002), ustawia w nich hiperrealistyczne manekiny udające zwiedzających pełnych podziwu dla nieistniejących prac (Passe-partout, Poznań 2004), bądź szczelnie wypełnia galerię starszymi ludźmi, którzy uniemożliwiają zwiedzanie rzekomej wystawy (Pojedynek, Poznań 2005). W podobnie nonszalancki sposób Kurak postępuje z wnętrzami mieszkalnymi, tworząc w nich sterylnie białe przestrzenie służące celebracji ładu i porządku (Sweet Harmony, Poznań 2004), zanurza całe budynki pod powierzchnię ziemi eksponując umieszczone na ich dachach anteny satelitarne (Symulacja autentyczności, Zielona Góra 2002), bądź konstruuje domy przypominające modele PRL-owskich mrówkowców, ale o rozmiarach pojedynczego mieszkania (Puszczyka 20b, Warszawa 2007).
Kurak bawi się przyzwyczajeniami widzów, wystawiając je często na poważną próbę. Jego ostatnie projekty opierają się na przemieszczeniach wizerunków i tożsamości miejsc prezentacji sztuki, wchodząc w dialog z tradycyjną „teorią miejsca” ukutą przed laty w legendarnej galerii Foksal przez pionierów polskiej sztuki konceptualnej.
Prace poznańskiego artysty nie traktują przestrzeni ludzkiej aktywności jak jednego, kanonicznego układu. Konstruuje ją jak domino, które można komponować w dowolny sposób, przestrzegając jedynie prostych reguł. W 2005 roku Maciej Kurak zdobył nagrodę główną w konkursie Spojrzenia, a w styczniu zeszłego roku otrzymał Paszport „Polityki” w dziedzinie sztuk wizualnych.

Jest absolwentem Wydziału Malarstwa i Filmu Animowanego Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskał w 1997 roku. Artysta wizualny, teoretyk. Twórca filmów animowanych oraz interdyscyplinarnych projektów wideo. Autor zbioru esejów. Pracuje na stanowisku adiunkta w Instytucie Sztuk Pięknych UMCS w Lublinie.