László Haris - wystawa fotografii

Urodził się w Budapeszcie. Fotografią interesował się już w dzieciństwie. Jako 13-letni chłopak robił zdjęcia podczas węgierskiej rewolucji. Jego reportaż z 2 listopada 1956 roku, przez wiele lat ukrywany, ujrzał światło dzienne w 50. rocznicę wybuchu rewolucji. Historyczne fotografie zostały pokazane najpierw w Budapeszcie, a później m.in. w Waszyngtonie i Wiedniu.
Z wykształcenia jest inżynierem mechanikiem - dyplom na Politechnice w Budapeszcie zrobił w 1968 roku. Jako początek swojej kariery artystycznej wskazuje rok 1969. Wziął wtedy udział w wystawie Szürenon w Budapeszcie. W tym samym czasie powstawał ruch Nowa Węgierska Awangarda, a artyści z tej formacji stanowili dla niego ważne źródło inspiracji.
W latach 1970-73 bierze udział w wystawach w Kaplicy Balatonboglár. Multidyscyplinarne działania - niezależne wystawy, koncerty, przedstawienia spotkały się w niedługim czasie z dezaprobatą władz. Bezkompromisowi artyści mimo zastraszania i manipulacji ze strony władzy, nie zmienili profilu działalności. Spotkania w kaplicy skończyły się dopiero wtedy, gdy zbrojny oddział wojska wkroczył podczas teatralnego przedstawienia, wygonił wszystkich i zamurował wejście.
Lata 1973-80 przyniosły zainteresowanie sztuką konceptualną, tworzył performance. Później przez 10 lat (1980-90) pracował w studiu filmowym Pannónia Filmstúdióban, gdzie zajmował się fotografią i animacją. Od 1996 roku fotografia staje się centrum jego działalności. Oprócz fotografii artystycznej tworzy też zdjęcia na potrzeby magazynów, czasopism oraz jest autorem plakatów.
Jest członkiem Węgierskiej Akademii Umiejętnosci, Węgierskiej Akademii Sztuki, Stowarzyszenia Fotografików Węgierskich, Międzynarodowego Towarzystwa Kepes’a. Jego prace znajdują się m.in. w zbiorach Narodowej Galerii Węgier w Budapeszcie, Węgierskim Muzeum Fotografii, Galerii Umwelt w Stuttgarcie i Galerii Morawskiej w Brnie. Miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych, jak również uczestniczył w wielu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą.