KwieKulik - Forma jest faktem społecznym

Urodzona we Wrocławiu. W 1971 ukończyła Wydział Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W latach 1970-1971 realizowała pracę dyplomową, której prezentacja polegała na symultanicznym pokazie na trzech ekranach ok. 500 przezroczy.
Od 1971 roku w artystycznym duecie z Przemysławem Kwiekiem jako KwieKulik prowadzili za własne pieniądze, w swoim prywatnym mieszkaniu w Warszawie niezależną Pracownię Działań, Dokumentacji i Upowszechniania (PDDiU). Realizowali wówczas działania typu performance, instalacje, obiekty, slajdy, czarno-białe fotografie, filmy, wideo, rysunek, malarstwo, pieczątki, mail-art., interwencje, teksty.
Od roku 1987 Zofia Kulik pracuje indywidualnie, wykonując przede wszystkim wielokrotnie naświetlane fotografie czarno-białe, a także instalacje, obiekty, gabloty i prace wideo.

Rzeźbiarz, autor instalacji, filmów, interwencji, performer, akcjoner, malarz. Urodzony 2 lutego 1945 w Warszawie, mieszka w Łomiankach-Dąbrowie k.Warszawy.Studiował w latach 1963-1970 na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem prof. Oskara Hansena i prof. Jerzego Jarnuszkiewicza, u którego uzyskał dyplom. W latach 1970-1988 pracował wspólnie z Zofią Kulik, tworząc duet artystyczny KwieKulik. Od 1987 pracuje indywidualnie, kontynuując zarówno formalne, jak ideowe zdobycze z lat współpracy jako KwieKulik. Przywiązuje duże znaczenie zwłaszcza do wątku, który zarzuciła w swych pracach Zofia Kulik – do bezpośredniego reagowania i interweniowania (w formie listów, protestów, akcji) na wynaturzenia zaobserwowane w życiu społecznym. Podobnie jak w latach działalności KwieKulik, Przemysław Kwiek nadal traktuje wszystkie "życiowe przypadki" jako materiał sztuki Działań. Dla swych wystąpień, obejmujących wiele odmian sztuki multimedialnej, od początku samodzielnej działalności stosuje określenie "appearance".
W latach 90. wzbogacił repertuar swych zajęć o tradycyjne malarstwo sztalugowe, traktowane wszakże w nietradycyjny sposób, a mianowicie jako jeszcze jeden element poczynań o charakterze interwencyjnym. Ponadto artysta znany jest w swym środowisku, zarówno artystycznym, jak w miejscu zamieszkania, jako organizator i działacz społeczny. W 1988 doprowadził do powstania Stowarzyszenia Artystów Sztuk Innych (SASI), które planował powołać już w 1980-1981. W 1994 i 2001 był pomysłodawcą i organizatorem z ramienia SASI dwu edycji "Ogólnopolskiego Festiwalu Pojawień się i Wyglądów" w Muzeum Narodowym w Warszawie.

Grupę KwieKulik tworzyli Przemysław Kwiek i Zofia Kulik.

Jako duet artystyczny praktycznie zaczęli działać od 1971 roku, wcześniej jednak (i później) artyści uczestniczyli wspólnie w grupowych wydarzeniach. Za datę końcową twórczej współpracy przyjmują rok 1987. Swoją sztukę KwieKulik określali jako Działania Dokumentowane (dokamerowe). Przez Działanie rozumieli poddawanie materiałów, postaci i sytuacji transformacjom (proces), których etapy (fazy) rejestrowali za pomocą mediów mechanicznych (aparat fotograficzny, kamera filmowa, magnetofon), ale także często posługiwali się opisem i komentarzem słownym (notatki), które są bogatym źródłem informacji na temat kontekstów ich
Działań.

Za pierwszą realizację, jako Działanie Dokumentowane, uznają pracę Przemysława Kwieka z 1967 roku. Było to studium postaci (leżącej pod horyzontem) w pracowni rzeźby ASP (sześć udokumentowanych faz (odmian) w glinie i trzy udokumentowane fazy w gipsie). Od tego momentu zaczyna się (potem z Zofią Kulik) rozwijanie tej metody tworzenia „dzieł”, a także budowanie aparatu pojęciowego, którym artyści posługiwali się w swojej praktyce artystycznej. Dokumentując swoją sztukę programowo, niejako przy okazji dokumentowali sztukę efemeryczną innych artystów (głównie w latach 70.).

W swoim domu stworzyli Pracownię Działań, Dokumentacji i Upowszechniania (PDDiU). Archiwum PDDiU, na które składają się negatywy, diapozytywy, filmy, nagrania, druki artystyczne, jest w Polsce jednym z największych zbiorów sztuki procesualnej i kontekstualnej.

Od roku 1987 Kwiek i Kulik pracują indywidualnie, a także indywidualnie prezentują swój wspólny dorobek z lat 1970-1987 oraz z lat wcześniejszych. Takie stanowisko pozwala zarówno Zofii Kulik jak i Przemysławowi Kwiekowi w sposób otwarty, twórczy i subiektywny traktować historię swojej sztuki.