Ku słońcu - wystawa zbiorowa
Ku słońcu. Rzeźby Xawerego Dunikowskiego i fotografie Józefa Kuczyńskiego
Wystawa prezentuje twórczość dwóch niezwykłych, wybitnych artystów: genialnego rzeźbiarza Xawerego Dunikowskiego oraz mistrza fotografii – Józefa Kuczyńskiego. Obu łączyła przyjaźń i wzajemna inspiracja. Obaj byli twórcami portretów sławnych ludzi. Ponadto Kuczyński fotografował Dunikowskiego i jego twórczość. W 1924 roku ukazała się monografia rzeźbiarza bogato ilustrowana fotografiami Kuczyńskiego. Zaś Dunikowski umieścił portret fotografa wśród słynnych Głów Wawelskich.
Dunikowski przebywając w czasie I wojny światowej w Paryżu stworzył dwa rzeźbiarskie arcydzieła. Jedno z nich to Grobowiec Bolesława Śmiałego, który był przeznaczony na Wawel, drugie to Autoportret (1917) nazywany przez twórcę astralnym, znany także pod nazwami: Ku słońcu oraz Idę ku słońcu. Ta monumentalna kompozycja, o złożonej symbolice, przedstawia męski akt nadnaturalnej wielkości i jest manifestem artysty świadomego swojego talentu i wyjątkowej roli w historii sztuki.
Prezentacji twórczości rzeźbiarskiej Dunikowskiego towarzyszą oryginalne, sygnowane przez Kuczyńskiego fotografie oraz wykonane z negatywów szklanych wydruki komputerowe. Na fotografiach i wydrukach prezentowane są nieistniejące (niezachowane) rzeźby Dunikowskiego, pierwsze wersje dzieł oraz portrety rzeźbiarza.
Powrót
Wystawa prezentuje twórczość dwóch niezwykłych, wybitnych artystów: genialnego rzeźbiarza Xawerego Dunikowskiego oraz mistrza fotografii – Józefa Kuczyńskiego. Obu łączyła przyjaźń i wzajemna inspiracja. Obaj byli twórcami portretów sławnych ludzi. Ponadto Kuczyński fotografował Dunikowskiego i jego twórczość. W 1924 roku ukazała się monografia rzeźbiarza bogato ilustrowana fotografiami Kuczyńskiego. Zaś Dunikowski umieścił portret fotografa wśród słynnych Głów Wawelskich.
Dunikowski przebywając w czasie I wojny światowej w Paryżu stworzył dwa rzeźbiarskie arcydzieła. Jedno z nich to Grobowiec Bolesława Śmiałego, który był przeznaczony na Wawel, drugie to Autoportret (1917) nazywany przez twórcę astralnym, znany także pod nazwami: Ku słońcu oraz Idę ku słońcu. Ta monumentalna kompozycja, o złożonej symbolice, przedstawia męski akt nadnaturalnej wielkości i jest manifestem artysty świadomego swojego talentu i wyjątkowej roli w historii sztuki.
Prezentacji twórczości rzeźbiarskiej Dunikowskiego towarzyszą oryginalne, sygnowane przez Kuczyńskiego fotografie oraz wykonane z negatywów szklanych wydruki komputerowe. Na fotografiach i wydrukach prezentowane są nieistniejące (niezachowane) rzeźby Dunikowskiego, pierwsze wersje dzieł oraz portrety rzeźbiarza.
Powrót
