Krzysztof Skórczewski - Grafika
Wystawa ta ma charakter wyjątkowy. Jest jubileuszem 60-lecia urodzin Krzysztofa Skórczewskiego wybitnego artysty grafika, mistrza rysunku, którego prace obecne są w znanych muzeach i licznych kolekcjach prywatnych. Przypadek sprawił, że jest to również 60. indywidualna wystawa w dorobku artysty. Świętujemy więc podwójny jubileusz związany z wiekiem i pracą twórczą. Na tę wyjątkową okazję wybraliśmy z szerokiego dorobku artysty kilkadziesiąt prac spójnych tematycznie i problemowo, w znacznej mierze decydujących o programie artystycznym Skórczewskiego. Niemal wszystkie prezentowane na wystawie grafiki to rozległa rodzina miedziorytu, klasycznej techniki graficznej, wymagającej tradycyjnych i zapomnianych dzisiaj nieco umiejętności; precyzji, skupienia, a przede wszystkim pewnej ręki i sztuki podejmowania decyzji, bo rysunek w miedziorycie nie podlega korekcie, nie może być poprawiony ani wymazany. Skórczewski nadaje miedziorytowi kształt współczesny, odwołując się przy tym do sfery znaczeń podstawowych, archetypicznych. Zapewne dzięki tym ideowym odniesieniom i mistrzostwu formy, jego grafiki są tak atrakcyjne dla odbiorców. Bez względu na wiek i zainteresowania gotowi są podjąć z dziełem artysty intrygująca grę.
Krzysztof Skórczewski (ur. 1947 r.) w latach 1965–71 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u profesorów Adama Marczyńskiego, Mieczysława Wejmana, Włodzimierza Kunza, Franciszka Bunscha. W roku 1971 uzyskał dyplom na Wydziale Grafiki. Od tego czasu pokazywał swoje prace na 59 wystawach indywidualnych i przeszło dwustu zbiorowych w kraju i za granicą, m.in.: w Niemczech, Szwajcarii, Szwecji, Włoszech, Francji, Czechach, USA. Początkowo zajmował się linorytem i grafiką użytkową. W 1976 r., podczas studiów w Królewskiej Wyższej Szkole Artystycznej w Sztokholmie, zainteresował się techniką miedziorytu. Od tego czasu, w ciągu 35. lat, powstało 190 miedziorytów zebranych w cykle, m.in. "Wieża Babel", "Budowa Arki", "Lalki", "Ogrody". Krzysztof Skórczewski, wspólnie z żoną, prowadzi w Krakowie pracownię graficzną wraz z oficyną drukarską, skąd pochodzą wszystkie odbitki jego miedziorytów. Od połowy lat 90. tworzy również cykle w technikach malarskich (pastele, akwarele).Artysta jest laureatem wielu nagród i wyróżnień. Jego prace znajdują się w kilkudziesięciu renomowanych zbiorach sztuki na świecie. Istnieje tez kilka kolekcji posiadajacych pełen zbiór jego prac. W latach 1995-2003 był profesorem w Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie, współpracował także z Uniwersytetem Stanowym w Utah (USA). Obecnie, jako profesor Uniwersytetu Rzeszowskiego prowadzi Zakład Grafiki w tamtejszym Instytucie Sztuk Pięknych.
Powrót
Krzysztof Skórczewski (ur. 1947 r.) w latach 1965–71 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u profesorów Adama Marczyńskiego, Mieczysława Wejmana, Włodzimierza Kunza, Franciszka Bunscha. W roku 1971 uzyskał dyplom na Wydziale Grafiki. Od tego czasu pokazywał swoje prace na 59 wystawach indywidualnych i przeszło dwustu zbiorowych w kraju i za granicą, m.in.: w Niemczech, Szwajcarii, Szwecji, Włoszech, Francji, Czechach, USA. Początkowo zajmował się linorytem i grafiką użytkową. W 1976 r., podczas studiów w Królewskiej Wyższej Szkole Artystycznej w Sztokholmie, zainteresował się techniką miedziorytu. Od tego czasu, w ciągu 35. lat, powstało 190 miedziorytów zebranych w cykle, m.in. "Wieża Babel", "Budowa Arki", "Lalki", "Ogrody". Krzysztof Skórczewski, wspólnie z żoną, prowadzi w Krakowie pracownię graficzną wraz z oficyną drukarską, skąd pochodzą wszystkie odbitki jego miedziorytów. Od połowy lat 90. tworzy również cykle w technikach malarskich (pastele, akwarele).Artysta jest laureatem wielu nagród i wyróżnień. Jego prace znajdują się w kilkudziesięciu renomowanych zbiorach sztuki na świecie. Istnieje tez kilka kolekcji posiadajacych pełen zbiór jego prac. W latach 1995-2003 był profesorem w Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie, współpracował także z Uniwersytetem Stanowym w Utah (USA). Obecnie, jako profesor Uniwersytetu Rzeszowskiego prowadzi Zakład Grafiki w tamtejszym Instytucie Sztuk Pięknych.
Powrót
