Krzysztof Skarbek - Demistyfikacja rzeczywistości

Urodził się we Wrocławiu. Studiował na krakowskiej ASP, w 1985 ukończył wydział malarstwa na wrocławskiej PWSSP. Dyplom w 1985 roku z zakresu malarstwa uzyskał w Pracowni Malarstwa i Rysunku u profesora Zbigniewa Karpińskiego. Zaczynał od działalności w niezależnym ruchu artystycznym we Wroclawiu. W 1986 miał pierwszą wystawę malarstwa, którą zorganizował przywódca Pomarańczowej Alternatywy - "Major" Frydrych. Był jednym z najbardziej reprezentatywnych przedstawicieli malarstwa nowoekspresyjnego, a jego prace wystawiane były w najważniejszych ekspozycjach tego nurtu: "Ekspresja lat 80-tych" (Sopot, 1986), "realizm radykalny. Ekspresja konkretna" (Warszawa, 1987).
Jest jedną z barwniejszych postaci polskiej sztuki współczesnej - malarz, performer, współtwórca filmowej awangardy lat 80-tych, muzyk (członek rockowo-alternatywnej grupy "Poławiacze pereł z Odry"). Obecnie zajmuje się malarstwem sztalugowym, sztuką wideo i akcjami artystycznymi. Po ukończeniu studiów brał udział w około 220 wystawach zbiorowych i festiwalach w kraju i za granicą. Zorganizował 45 wystaw indywidualnych, 30 filmów autorskich, a także kilkanaście przedstawień plastyczno-dźwiękowych. Prowadzi Pracownię Dyplomującą Malarstwa oraz Pracownię Malarstwa studiów licencjackich na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu jako profesor.

Krzysztof Skarbek o swojej twórczości: „…prezentuję obrazy mogące wyzwolić pytania
o przyszłość naszej cywilizacji. Staram się ujawnić w tym malarstwie refleksję wypełnioną optymizmem i nierzadko ironicznym stosunkiem do współczesnych uwarunkowań życia. Aktywizuję tutaj wydarzenia z pogranicza codzienności, baśni, potocznych działań oraz marzeń. Treść i struktura baśni wyraża podstawową mądrość, czytelną dla wszystkich niezależnie od różnic cywilizacyjnych. Sięga ona korzeniami do znanych archetypów, a zarazem stanowi pewną zagadkę, którą należy rozwiązać samemu.
W mojej baśni banalna codzienność ulega przemianie w realizację pragnień o życiu niewymuszonym, zgodnym z projekcjami nieskrępowanej fantazji. Możemy dostrzec tu również nowe mity i symbole naszych czasów. Jednymi z dzisiejszych przedmiotów – symboli, którym nadano mitologiczne znaczenie są: samochód, telewizor, komputer i telefon komórkowy. Urządzenia te są czymś więcej niż tylko rzeczami do kształtowania środowiska człowieka. Nie są one uzupełnieniem jego otoczenia, lecz częstokroć stają się celem samym w sobie.”