Krzysztof Nowicki - Martwa natura z przesadą

Krzysztofa Nowickiego nieustannie inspiruje sztuka dawna i przełożenie jej na język abstrakcji. Poprzez linearne pryzmaty, próbuje rozszczepić portrety, zaczerpnięte z barokowej ikonosfery i zsyntetyzować w ten sposób ich uniwersalny, estetyczny sens. Choć kreśli on linie na tafli obrazu, wcale go nie skreśla. Wręcz przeciwnie, pokazuje nam, że graficzny manifest współczesności nie musi być odległy od klasyki. Artysta dowodzi tym, że malarstwo jest jedno, a podział na "stare" i "nowe" to sztuczna, nic nie znacząca forma.