Krzysztof Musiał - O nim

Na większości obrazów pojawia się sylwetka kilkuletniego chłopca. Niemal zawsze jest do nas odwrócony placami, dziarskim krokiem wędruje przed siebie, sprawiając wrażenie, że dobrze wie, dokąd idzie. Perspektywa przypisana dziecięcemu oglądowi świata wprowadza do obrazów pewien niepokój. Płótna rozpadają się przy tym zwykle na kilka epizodów. Czy rzeczywiście patrzymy oczyma tego chłopca? Nie. Patrzymy oczyma kogoś, kto bardzo chciałby widzieć, jak on, wiedzieć, jak on, czuć, jak on – żeby go przestrzec, uchronić, ocalić.



Powrót