Krystyna Humienna - Platano e mare

Artystka tak pisze o swojej wystawie:
Do wystawy pt. „Platano e mare” wykorzystałam prace, które powstały w czasie studiów na Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie oraz prace powstające do chwili obecnej. Wyeksponowane są litografie, które tematyką i kolorem przybliżają się do dzieł olejnych traktujących o pięknej korze platanu. Wielki wpływ na moja twórczość wywarły coroczne podróże do Włoch. Tam wnikliwie wpatrywałam się w ciepłe kolory południowej roślinności, gorących plaż i wody. Trafnie oceniła moją twórczość pani historyk sztuki Katarzyna Renata Hryszko, która pisze tak: „O swojej twórczości mówi niewiele. Woli wypowiadać się za pomocą poezji. W niej odkryjemy bogactwo prywatnego świata artystki. Jak w wierszu „Kręcą się kolory”: Popatrz, jak dzień zmienia swe kolory / Rano różowe kwiaty, wieczorem kiście malin / Korony białego bzu w czarne jagody zamienia / Nad wszystkim króluje zieleń / Tonacja wibruje na łąkach i w lasach / Żółć, lekki róż, odcienie fioletów, bordo, czerwieni / Pomarańczowych punktów ochry, początek brązów / Barwy roku zimnym wiatrem przeszywane / Czysta biel przyniosą. Na obrazach Krystyny Humiennej odnajdujemy nieregularne formy, jakby pęcherze powietrza, które rozedrgane, rozdmuchane, czasem podzielone na mniejsze części budują pewną tajemnicę. Wnikliwy odbiorca rozszyfruje tu elementy animalistyczne. Pojawią się biegnące psy, konie czy też muszle, koralowce wodorosty, a więc kształty ze świata morskiego. Patrząc kolejny raz doszukamy się sekretnych twarzy, dróg wijących się w nieskończoności, śladów wiejącego wiatru. Główną inspiracją twórczości Humiennej stanowi natura. Drzewa – platany o szerokiej rozłożystej koronie i łuszczącej się obficie, dużymi płatami wielobarwnej korze. Ta szaropopielata korowina z charakterystycznymi seledynożółtawymi plamami posłużyła jako temat do utrwalenia na płótnie świata drzew i muzyki, wciąż obecnej w życiu artystki. Z wykształcenia jest przecież muzykiem, ale również malarzem. Swoim pracom często nadaje wyjątkowe tytuły: „Flecista”, „Muzyka serca”, „Taniec”. Maluje cienką warstwą farby. Rozciera ja, rozrzedza, tworzy subtelne pastelowe plamy barwne zamknięte w wyraźny linearny kontur. A kolory? Tutaj niech wypowie się sama: Gdy marzec kolory rozdaje/ zielony brąz czerwony brąz różowy brąz / to nie jest szarość lecz brązów szał / dopełnia się żółcią fioletem złotem / nasyca błękitem falujących nieb / wierzbinę leszczynę kotkami ozdabia / oliwne kolory przemyca w głąb. wkrótce seledyn przyniesie nam / ukoi oczy ogrzeje kwiat”. Pani Kasia Hryszko dopowiada: „Malarka z pewnością darzy świat ciepłymi uczuciami – prace początkowo przesycone barwą, obecnie uległy uspokojeniu, uzyskały monochromatyczną gamę pastelowych plam.”

Wiersz okolicznościowy

Nikogo nie naśladuję
Kopiowanie dalekie mi jest
Systematycznie i wszędzie
Podglądam przyrodę
Ona wyznacza trendy
Nie zaglądam do komputera
Bo sztywne ramy ma
Nie mam strony internetowej
Na świat patrzę wnikliwym okiem
Zagarniam na sito
Tematów wiele
Które w mózgu miksują się
Ach Boże
Szczęść mi przez lat wiele
A za to co dostałam
Gorąco dziękuję Ci.

Krystyna Humienna, 2009



Powrót