Korczak i jego dzieło

Korczak i jego dzieło - wystawa grafiki i rysunku

Celem wystawy „Korczak i jego dzieło" jest przypomnienie postaci Janusza Korczaka nazwisko rodowe Henryk Goldszmit, ur. 1878 w Warszawie, zm. w 1942 r w obozie w Treblince.

Wybitnego lekarza, pedagoga, społecznika, pisarza i publicysty. Po ukończeniu studiów medycznych na Uniwersytecie Warszawskim, J. Korczak powołany został do służby medycznej w czasie wojny rosyjsko-japońskiej. Po powrocie z frontu praktykował w Berlinie, Paryżu i Londynie. W latach 1905 – 1912 pracował w Szpitalu dla Dzieci Żydowskich w Warszawie. W tym samym czasie prowadził aktywną działalność społeczną m.in. w Towarzystwie Dobroczynności, Stowarzyszeniu „Pomoc dla Sierot” oraz Towarzystwie Kolonii Letnich dla Dzieci. W roku 1912 podjął pracę na stanowisku dyrektora Domu Sierot dla dzieci żydowskich przy ul. Krochmalnej w Warszawie, gdzie, podobnie jak w utworzonym wspólnie z Maryną Falską w roku 1919 „Naszym domu”, wprowadzał w życie swe nowatorskie teorie pedagogiczne, których głównym celem było uznanie autonomii i godności dziecka za sprawę priorytetową w procesie wychowania. W tym czasie, aż do wybuchu wojny inicjował i prowadził szereg badań dotyczących dzieciństwa, zajmował się szeroko rozumianą działalnością społeczną i oświatową, m.in. stworzył i redagował czasopismo „Mały Przegląd”, wykładał w Państwowym Instytucie Pedagogiki Specjalnej oraz w Wolnej Wszechnicy Polskiej, wygłaszał pogadanki w Polskim Radio. Jego dorobek literacki obejmuje zarówno książki dla dzieci, z których najbardziej znane to „Król Maciuś Pierwszy” 1922 i „Kajtuś Czarodziej” 1934, jak również eseje, artykuły i pozycje poświęcone problemom wychowania m.in.: „Dziecko salonu”, 1906; „Jak kochać dziecko”, 1920, „Prawidła życia”, 1923. W roku 1940 decyzją niemieckich władz okupacyjnych Dom sierot przeniesiono na teren warszawskiego getta. „Piątego sierpnia 1942 zlikwidowano Dom Sierot Janusza Korczaka. Razem z Korczakiem i dziećmi do Treblinki wywieziono także wychowanków i pracowników innych sierocińców getta.”

O idei wystawy, tak pisze w katalogu Jadwiga Bińczycka, przewodnicząca Polskiego Stowarzyszenia im. J. Korczaka „(…) Portret prawdziwego człowieka można malować językiem muzyki, poezji, plastyki – obrazem, rysunkiem. Żyją jeszcze ci, którzy zetknęłi się z żywym Korczakiem, którzy w różny sposób dawali bądź dają znać o tym, jak On zaważył na ich życiu, na ich życiowych wyborach. (…). Ale jest też duża grupa osób w kraju i na świecie, która styka się z Korczakiem poprzez Jego dzieła i książki o Nim. Ta grupa stanowi o sile ruchu korczakowskiego, który zachowuje pamiećo Starym Doktorze, który stara się wprowadzić w życie jego idee. W ten sposób realizowane jest pragnienie Korczaka, który pod koniec życia pisał: „nie siebie pragnę zachować, ale myśl moją”. Pozostaje jeszcze grupa tych, którzy się zetkną z portretem Korczaka, z jego pomnikiem, obrazem, rysunkiem. I to zetknięcie zaowocować może pytaniem: kim jest ten Człowiek, którego tak wielu chciało uwiecznić, który tak wielu zainspirował do twórczości, jakich wartości jest On symbolem, wyrazicielem? I te pytania mogą skierować myślenie nad systemem - tak rzadkich dzisiaj, a równocześnie cennych i potrzebnych wartości, jak rozumna miłość do dziecka, uznawanie jego prawa do szacunku, jak umiejętność rozmowy z dzieckiem, wsłuchiwanie się w jego potrzeby, jak tolerancja, sztuka przebaczania, jak wiara w dobro – mimo wszystko – mimo panoszącego się zła, jak podkreślanie poczucia odpowiedzialności dorosłych za kształt świata, w którym dziecko się wychowuje. Wszystkie te wartości znaleźć można w życiu i dziełach Korczaka. (…). Myślenie o nich i wcielanie ich w życie – może mieć bardzo duże społeczne i kulturowe znaczenie, może zmienić smak, koloryt naszej współczesnej, szarej egzystencji. Dlatego tak ważnym wydarzeniem jest wystawa i album zawierające rysunki zainspirowane życiem i dziełem Janusza Korczaka, lekturą jego książek. (…). Zbiór rysunków o Korczaku, z ducha korczakowskiego wyrosłych pokazuje, jakie może być bogactwo własnych myśli i przeżyć artystycznych. (…) Stąd tak ważna i wartościowa jest inicjatywa zorganizowania wystawy i wydania albumu „Korczak i jego dzieło”. Życzę wspaniałych spotkań ze Starym Doktorem oraz tymi, którzy rozsnuli przed nami nić wspaniałych artystycznych własnych myśli i przeżyć”.

Na wystawie zaprezentowanych zostanie ponad 100 prac znanych grafików i ilustratorów m.in. Juliana Bohdanowicza, Krystyny Lipki – Sztarbałło, Franciszka Maśluszczaka, Bogusława Orlińskiego, Zuzanny Orlińskiej, Janusza Stannego, Rałała Strenta, Józefa Wilkonia, Zdzisława Witwickiego, Agnieszki Żelewskiej. Prace te, w większości powstały podczas warsztatów, zorganizowanych przez Sanatorium im. Janusza Korczaka w Krasnobrodzie, które odbyły się czerwcu 2006 r., w ramach programu operacyjnego Ministerstwa Kultury Dziedzictwa Narodowego „Patriotyzm jutra". Wystawie towarzyszy album zawierający 61 ilustracji opatrzonych fragmentami tekstów Janusza Korczaka.

Wernisażowi, który odbędzie się we środę 4 marca o godz. 12.00 towarzyszyć będzie program słowno-muzyczny w wykonaniu: Wojciech Namiotko.- słowo, Tomasz Lipski i Tomasz Dobies, członkowie Stowarzyszenia „Jeden Świat” oraz muzycy zespołu Ikenga Drummers – rytm.



Powrót