Kolonie cz. 2

Pikniki i wspólne leniuchowanie dają zwykle więcej odświeżających impulsów niż miesiące wytężonej pracy. Szczególnie zbiorom dzieł sztuki gromadzonym w zakurzonych magazynach przydają się przerwy w leżakowaniu. Wietrzenie sal jest konieczne nie tylko ze względów BHP, sprzyja niezbędnej cyrkulacji treści. „Kolonie” to cykl tygodniowych pokazów prac z kolekcji Śląskich Znaków Czasu znajdujących się pod opieką Fundacji dla Śląska, zestawionych z działaniami młodych twórców.
Piętnastowieczni twórcy perspektywy (perspicere łacińskie: rozpoznać, przeniknąć) ujęli w matematyczne reguły sposób widzenia świata, ustanawiając dla niego jedyny czytelny wzorzec. Z czasem oplatająca historię sztuki sieć linii była powoli rozsadzana przez to co nieostre i zamglone. Momenty, w których nic nie widać, jako szczególnie podejrzane wymykają się rozpoznaniu. Katarzyna Skrobiszewska poświęca im uwagę na obrazach rejestrujących sytuacje znajdowania się w ciemności, na których maluje słabo widoczne przedmioty, które chcą być widziane. Podobne badania podejmuje Grzegorz Sztwiertnia sięgając do ćwiczeń dermoptycznych, czyli rozpoznawania koloru dotykiem. Oboje wchodzą w rolę przewodników po niejasnych obszarach nie podających się spojrzeniu ostrowidzów. Przywracają utraconą zdolność widzenia przytłumioną przez cywilizacyjny natłok bodźców.


Powrót