Kolonie cz. 1

Pikniki i wspólne leniuchowanie dają zwykle więcej odświeżających impulsów niż miesiące wytężonej pracy. Szczególnie zbiorom dzieł sztuki gromadzonym w zakurzonych magazynach przydają się przerwy w leżakowaniu. Wietrzenie sal jest konieczne nie tylko ze względów BHP, sprzyja niezbędnej cyrkulacji treści. „Kolonie” to cykl tygodniowych pokazów prac z kolekcji Śląskich Znaków Czasu znajdujących się pod opieką Fundacji dla Śląska, zestawionych z działaniami młodych twórców.
Zgodnie z dynamiką systemu opartego na winie i karze Konrad Smoleński, który nie wykonał na zaliczenie żadnego rysunku i zrobił tylko jedną prace w semestrze, biczuje się w akcie pokuty. Józef Robakowski grając z tendencjami brutalnego akcjonizmu odprawia swoje videomasochizmy: prosi widzów o rażenie go prądem, próbuje odciąć sobie ucho nożyczkami, wkłada grzałkę do ust. W trudnych do zniesienia dokamerowych performancach, artyści jako męczennicy i nadludzcy sztukmistrzowie, stają w oko w oko z widzem, pokazując ciemną stronę swojej profesji, w której ciało wykorzystywane jest jako pole działań o wyzwalającym charakterze. Ich hipnotyzujące głosy zmuszają do śledzenia transmisji tortur, które mimo fascynacji jaką nieodmiennie budzi przekraczanie progu bólu, okazują się dość męczącą atrakcją.


Powrót