Kolekcja wzornictwa. Odsłona pierwsza
Ośrodek Wzornictwa Nowoczesnego powstał w 1979 roku, a jego zbiory liczą ponad 23 tys. obiektów stworzonych przez najwybitniejszych projektantów polskich. Do najcenniejszych prac należą między innymi projekty i tkaniny drukowane autorstwa Władysława Strzemińskiego, szkła Henryka Albina Tomaszewskiego, wyroby z ceramiki i drewna Antoniego Kenara i jego uczniów; meble, szkło, papieroplastyka i zabawki Jana Kurzątkowskiego czy przedmioty z wikliny Władysława Wołkowskiego, najwybitniejszego polskiego twórcy w tej dziedzinie.
Ważną częścią zbiorów są przedmioty z okresu 20-lecia międzywojennego , wśród których na szczególną uwagę zasługują meble z kręgu awangardy oraz prace artystów należących do Spółdzielni „Ład”, w tym unikalna kolekcja ceramiki z lat 1929-1931, autorstwa m.in. Rudolfa Krzywca, Wandy Golakowskiej i Julii Kotarbińskiej. Ośrodek posiada wyjątkową, jedyną w Polsce kolekcję przedmiotów dekoracyjnych i użytkowych z lat 1946-1949. W większości są to unikaty, które nigdy nie weszły do produkcji, chociaż wiele z nich powstało z myślą o wytwarzaniu seryjnym. Są to pierwsze przykłady polskiego wzornictwa. Stworzone zostały przez artystów wykształconych w okresie międzywojennym, którzy w latach 40. po raz pierwszy próbowali swych sił w nowych dziedzinach twórczości. Największą część zbiorów stanowią przedmioty wykonane w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego. Szczególnie bogate są działy ceramiki i tkanin (zwłaszcza drukowanych). Ceramika użytkowa powstała w IWP w latach 1956-1965 stanowi wybitny przykład stylu lat 50. i 60. Niezwykłym zjawiskiem były porcelanowe figurki projektowane przez Henryka Jędrasiaka, Hannę Orthwein, Mieczysława Naruszewicza i Lubomira Tomaszewskiego. Osobny, bardzo interesujący zbiór stanowią prace projektanckich zespołów ludowych i młodzieżowych kierowanych przez profesjonalnych artystów. Zespoły te organizowane były z inicjatywy Wandy Telakowskiej, założycielki IWP, która widziała w takim działaniu metodę na wykształcenie nowoczesnej estetyki polskiej sztuki użytkowej i wzornictwa.
Powrót
Ważną częścią zbiorów są przedmioty z okresu 20-lecia międzywojennego , wśród których na szczególną uwagę zasługują meble z kręgu awangardy oraz prace artystów należących do Spółdzielni „Ład”, w tym unikalna kolekcja ceramiki z lat 1929-1931, autorstwa m.in. Rudolfa Krzywca, Wandy Golakowskiej i Julii Kotarbińskiej. Ośrodek posiada wyjątkową, jedyną w Polsce kolekcję przedmiotów dekoracyjnych i użytkowych z lat 1946-1949. W większości są to unikaty, które nigdy nie weszły do produkcji, chociaż wiele z nich powstało z myślą o wytwarzaniu seryjnym. Są to pierwsze przykłady polskiego wzornictwa. Stworzone zostały przez artystów wykształconych w okresie międzywojennym, którzy w latach 40. po raz pierwszy próbowali swych sił w nowych dziedzinach twórczości. Największą część zbiorów stanowią przedmioty wykonane w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego. Szczególnie bogate są działy ceramiki i tkanin (zwłaszcza drukowanych). Ceramika użytkowa powstała w IWP w latach 1956-1965 stanowi wybitny przykład stylu lat 50. i 60. Niezwykłym zjawiskiem były porcelanowe figurki projektowane przez Henryka Jędrasiaka, Hannę Orthwein, Mieczysława Naruszewicza i Lubomira Tomaszewskiego. Osobny, bardzo interesujący zbiór stanowią prace projektanckich zespołów ludowych i młodzieżowych kierowanych przez profesjonalnych artystów. Zespoły te organizowane były z inicjatywy Wandy Telakowskiej, założycielki IWP, która widziała w takim działaniu metodę na wykształcenie nowoczesnej estetyki polskiej sztuki użytkowej i wzornictwa.
Powrót
