Klasycy polskiej fotografii - Beksiński, Kosiński, Pierściński

Urodził się w Sanoku. W latach 1947-1952 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Przez kilka następnych lat pracował w zawodzie. Zainteresował się wówczas fotografią artystyczną, rozpoczął również pierwsze próby rysunkowe i malarskie. W 1955 r. powrócił do rodzinnego domu w Sanoku. Był artystą-samoukiem. Działalność artystyczną rozpoczynał od fotogramów i fotomontaży, później tworzył dzieła z pogranicza malarstwa i rzeźby, by następnie zając się głownie rysunkiem. Od połowy lat 70-tych Beksiński zajmuje się prawie wyłącznie malarstwem olejnym, używając specyficznej sobie techniki. Po latach ten okres (do początku lat 80-tych) nazwie ,,okresem fantastycznym". W 1977 r. opuszcza Sanok i przenosi się na stałe do Warszawy. Nawiązuje kontakt z paryskim marchandem Piotrem Dmochowskim. Wystawiał we Francji, Niemczech i niemal wszystkich ważnych ośrodkach w Polsce. W 1999 r. Muzeum Historyczne przygotowało na zamku w Sanoku największą retrospektywną wystawę artysty. Muzeum Historyczne w Sanoku posiada również najbogatszą kolekcję dzieł artysty.
W kolażach, które tworzył przed śmiercią, wykorzystywał chętnie techniki komputerowe.
Zmarł tragicznie 22 lutego 2005 roku.

Właściwe nazwisko rodzinne Lewinkopf; pisywał pod pseudonimem Joseph Novak.
Studiował u prof. Józefa Chałasińskiego na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie uzyskał dyplom na wydziałach nauk politycznych i historii. Po studiach został asystentem w Instytucie Historii i Socjologii PAN. W 1957 roku wyjechał na stypendium do Stanów Zjednoczonych, gdzie pozostał na stałe. W 1965 roku otrzymał amerykańskie obywatelstwo. Był stypendystą Guggenheima (1967), Forda (1968) i American Academy (1970). Jest absolwentem Columbia University. Wykładał na uniwersytetach Yale, Princeton, Davenport i Wesleyan. Jest laureatem prestiżowej National Book Award (1969), wyróżnienia National Institute of Arts and Letters (1970), Le Prix du Meilleur Livre Etranger (1966) oraz wielu innych. Uhonorowany przez Amerykańską Akademię Sztuki i Literatury. W 1973 został wybrany prezesem amerykańskiego Penclubu, którą to funkcję sprawował przez dwie kadencje. Był prezesem Oksfordzkiego Instytutu Studiów Polsko-Żydowskich. Był też aktorem (zagrał w filmie REDS z 1981 roku), fotografikiem i scenarzystą filmowym (napisał scenariusz na podstawie własnej powieści WYSTARCZY BYĆ; premiera filmu odbyła się w 1980 roku). Książki Kosińskiego były i są tłumaczone na wszystkie ważniejsze języki świata.

Pisząc o Pawle Pierścińskim nie można przedstawiać go jedynie jako fotografika. Od 1976 roku opublikował ponad 500 pozycji w fachowej prasie fotograficznej, w prasie kulturalnej i codziennej, a także w katalogach wystaw. Wydał kilkanaście albumów fotograficznych indywidualnych, w tym Struktury - 1982, Między Wisłą a Pilicą - 2001, jest współautorem licznych wydawnictw książkowych, w tym: Kielecka Szkoła Krajobrazu - 2002, Mistrzowie polskiego pejzażu - 2000 oraz Polska fotografia krajoznawcza - 2000, Słownik biograficzny fotografów polskich Fotografowie 1946-2006.
Fotografował od 1952 roku, debiut wystawienniczy miał w 1955 roku. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików od 1964 roku. Członek Honorowy ZPAF - 1982 oraz członek honorowy wielu stowarzyszeń fotograficznych w Polsce, Honorowy Prezes Okręgu Świętokrzyskiego ZPAF.
Za twórczość fotograficzną oraz za społeczna działalność organizacyjną otrzymał odznaczenia państwowe, między innymi Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz honorowe odznaczenia Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej w Genewie: AFIAP, EFIAP, EsFIAP. Prace fotograficzne Pawła Pierścińskiego znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz w zbiorach muzealnych w wielu krajach. Hasła imienne Paweł Pierściński znajdują się między innymi w Międzynarodowych Encyklopediach Fotografów oraz Międzynarodowych Słownikach Biograficznych.
Prace fotograficzne Pawła Pierścińskiego były wielokrotnie publikowane w almanachach światowej fotografii, np. w Photography YEAR BOOK, Photographis, Fotojahrbuch International, Almanach FIAP oraz fachowej prasie fotograficznej w wielu krajach. Prace fotografa znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz w zbiorach muzealnych wielu państw.