Kazimierz „Kachu” Ostrowski - wystawa
wernisaż: 8 marca 2005, godz. 18.00
Obrazy polskiego ucznia Fernanda Lègera.
„Przez pewien czas był wymieniany jednym tchem wśród nowatorów, którzy nadawali ton powojennej sztuce polskiej. Jego nazwisko pojawiało się obok Brzozowskiego, Mikulskiego, Nowosielskiego, Bogusza, Kunki, Łodziany, Artymowskiego, Jarnuszkiewicza, Fangora i innych. Naturalnie wpisywał się w nurt nowoczesności po roku 1955, a jednocześnie dostrzegano i doceniano jego odrębność. Cechy twórczości Kazimierza Ostrowskiego trafnie określiła Bożena Kowalska, wskazując na właściwą mu zdolność łączenia sprzecznych elementów: ‘żywiołowości temperamentu i logiki konstruktora, tęsknoty do monumentalizmu, zafascynowania przestrzenią i upodobań do dekoracyjności".
Anna Baranowa, „Kazimierz Ostrowski - Pęknięty Projekt Nowoczesności”
Powrót
Obrazy polskiego ucznia Fernanda Lègera.
„Przez pewien czas był wymieniany jednym tchem wśród nowatorów, którzy nadawali ton powojennej sztuce polskiej. Jego nazwisko pojawiało się obok Brzozowskiego, Mikulskiego, Nowosielskiego, Bogusza, Kunki, Łodziany, Artymowskiego, Jarnuszkiewicza, Fangora i innych. Naturalnie wpisywał się w nurt nowoczesności po roku 1955, a jednocześnie dostrzegano i doceniano jego odrębność. Cechy twórczości Kazimierza Ostrowskiego trafnie określiła Bożena Kowalska, wskazując na właściwą mu zdolność łączenia sprzecznych elementów: ‘żywiołowości temperamentu i logiki konstruktora, tęsknoty do monumentalizmu, zafascynowania przestrzenią i upodobań do dekoracyjności".
Anna Baranowa, „Kazimierz Ostrowski - Pęknięty Projekt Nowoczesności”
Powrót
