Katarzyna Żelaska - Dis-moi que tu m`aimes...
Katarzyna Żelaska - Dis-moi que tu m`aimes. Powiedz, że mnie kochasz
Wernisaż: 20 października, godz. 18.00
Katarzyna Zelaska urodziła się w Warszawie w 1953r.
Od 1978 mieszka i pracuje w Paryżu.
W latach 1973-1978 studiuje na wydziale malarstwa warszawskiej ASP.
Dyplom otrzymuje w pracowni Prof. Gierowskiego w 1978.
Miedzy 1974-1977 uczestniczy w wystawach grupy "Prom" której jest współzałożycielką.
1978-1981 studiuje i uprawia sztukę komputerową na Uniwersytecie Paris 8.
Prace z tego okresu to dwukolorowe najczęściej czarno-białe multiple.
W 1982-1988 uczestniczy w licznych wystawach zbiorowych w Paryżu.
Od 1983 malarstwo Zelaskiej rozwija się na wolnych, nieograniczonych zamkniętą przestrzenią obrazu formach, redukuje też ona swą skalę kolorystyczną do czerni i bieli i trzech kolorów podstawowych. Pochodzący ze zrealizowanego w1982 przez nią filmu "Płonące samoloty" rytm nakładający się na kolor stanie się nieodłącznym elementem jej twórczości.
Między 1988 a 1989 spędza rok w Kalifornii (San Francisko) gdzie będzie wracać na krótsze już pobyty przez kolejne pięć lat. Tam też nawiązuje współpracę z Trojanowska Gallery która pokazuje jej prace na papierach.
1990 "Nieba made in California" zaczynają w jej twórczości następuje częściowy powrót do płaszczyzny będącej podziałem pomiędzy wolną formą a ograniczoną katem prostym przestrzenią.
Tematy w tym okresie podejmują dialog z tradycją artystyczną "Próby stylu", czy też interpretują symbolikę powszechnie istniejących znaków "Wybierz swój symbol", "Piekło i niebo". Poruszają też pola osobistych przeżyć "Requiem", "Drzwi do raju", "Smutek ciepłych krajów".
1995 prace swe pokazuje na wystawie indywidualnej w Galerij Związku Artystów Plastyków Dap.
1998 podejmuje duży cykl twórczy zatytułowany "Barok for ever" gdzie skupia się na formie i rytmie organizującej przestrzeń.
Od 2000 prace jej rozwijają się głównie na płaszczyźnie, potraktowanej jak neutralne minimalistycznie białe pole. Motywem i rysunkiem posługuje się tak jak kolorem kładąc akcent na jego powtarzalności, często są one referencjami do fragmentów dawnych prac.
Tematy podejmowane dotyczą płynności miedzy realnym a iluzorycznym, nieciągłości odczucia, anegdotyczności przeżycia jego relacji do naszej pamięci, .
2004 pokazuje swe prace na wystawie indywidualnej w Galerie Micky Engel Espace77 w Paryżu.
Powrót
Wernisaż: 20 października, godz. 18.00
Katarzyna Zelaska urodziła się w Warszawie w 1953r.
Od 1978 mieszka i pracuje w Paryżu.
W latach 1973-1978 studiuje na wydziale malarstwa warszawskiej ASP.
Dyplom otrzymuje w pracowni Prof. Gierowskiego w 1978.
Miedzy 1974-1977 uczestniczy w wystawach grupy "Prom" której jest współzałożycielką.
1978-1981 studiuje i uprawia sztukę komputerową na Uniwersytecie Paris 8.
Prace z tego okresu to dwukolorowe najczęściej czarno-białe multiple.
W 1982-1988 uczestniczy w licznych wystawach zbiorowych w Paryżu.
Od 1983 malarstwo Zelaskiej rozwija się na wolnych, nieograniczonych zamkniętą przestrzenią obrazu formach, redukuje też ona swą skalę kolorystyczną do czerni i bieli i trzech kolorów podstawowych. Pochodzący ze zrealizowanego w1982 przez nią filmu "Płonące samoloty" rytm nakładający się na kolor stanie się nieodłącznym elementem jej twórczości.
Między 1988 a 1989 spędza rok w Kalifornii (San Francisko) gdzie będzie wracać na krótsze już pobyty przez kolejne pięć lat. Tam też nawiązuje współpracę z Trojanowska Gallery która pokazuje jej prace na papierach.
1990 "Nieba made in California" zaczynają w jej twórczości następuje częściowy powrót do płaszczyzny będącej podziałem pomiędzy wolną formą a ograniczoną katem prostym przestrzenią.
Tematy w tym okresie podejmują dialog z tradycją artystyczną "Próby stylu", czy też interpretują symbolikę powszechnie istniejących znaków "Wybierz swój symbol", "Piekło i niebo". Poruszają też pola osobistych przeżyć "Requiem", "Drzwi do raju", "Smutek ciepłych krajów".
1995 prace swe pokazuje na wystawie indywidualnej w Galerij Związku Artystów Plastyków Dap.
1998 podejmuje duży cykl twórczy zatytułowany "Barok for ever" gdzie skupia się na formie i rytmie organizującej przestrzeń.
Od 2000 prace jej rozwijają się głównie na płaszczyźnie, potraktowanej jak neutralne minimalistycznie białe pole. Motywem i rysunkiem posługuje się tak jak kolorem kładąc akcent na jego powtarzalności, często są one referencjami do fragmentów dawnych prac.
Tematy podejmowane dotyczą płynności miedzy realnym a iluzorycznym, nieciągłości odczucia, anegdotyczności przeżycia jego relacji do naszej pamięci, .
2004 pokazuje swe prace na wystawie indywidualnej w Galerie Micky Engel Espace77 w Paryżu.
Powrót
